આપણા પુરાણોને જાણીએ

સપ્તપદી ભાગ ૪

સપ્તપદી ભાગ ૩

સપ્તપદી ભાગ ૨

સપ્તપદી ભાગ ૧

ભાર લાગે ત્યારે સમજવું કે સમર્પણ બાકી છે

ગાંધીજીની જીવનયાત્રા

ગંગાસતીના ભજનો

ગંગાસતીના ભજનો

આ ભજનો (1) ગંગાસતીનું અધ્યાત્મ દર્શન/ભાણદેવ/પ્રવીણ પુસ્તક ભંડાર,રાજકોટ તથા (2)હરિરસ/સંપાદક:વિનોદિની શાહ,સુરેંદ્રનગર તથા અન્ય સામગ્રીમાંથી ઉતારેલા છે.

[1]

બુધ્ધિયોગ

[ભજન -1/પાનું:147/ગંગાસતીનું અધ્યાત્મ દર્શન]

મેરુ તો ડગે પણ જેના મન નો ડગે,

મરને ભાંગી પડે રે ભરમાંડજી

વિપત્તિ પડેને તો યે, વણસે નહીં,

સોઇ હરિજનના પરમાણજી….મેરુ…

ચિત્તની વરતી જેની સદાય નિરમળ ,

ને કોઇની કરે નહિ આશજી

દાન દેવે, પણ રહે અજાચી

રાખે વચનુમાં વિસવાસ જી….મેરુ…

ભાઇરે હરખને શોકની આવે નહિ હેડકી

ને આઠે પોર આનંદજી

નિત રે નાચે સતસંગમાં પાનબાઇ

ને તોડે માયા કેરા ફંદજી…..મેરુ…

તન-મન-ધન જેણે પરભુજીને અરપીયા

તે નામ નિજારી નર ને નારજી

એકાંતે બેસીને આરાધના માંડે,

તો અલખ પધારે  એને દુવારજી….મેરુ…

સદ્ ગુરુ વચનમાં શુરા થઇ ચાલે,

ને શીશ તો કર્યા કુરબાનજી;

સંકલ્પ વિકલ્પ જેના એકે નહિ ઉરમાં,

જેણે મેયલા અંતરના માનજી….મેરુ…

સંગતુ કરો તો તમે એવાની કરજો,

જે ભજનમાં રહેવે ભરપૂરજી

ગંગાસતી એમ બોલિયા પાનબાઇ

જેને નેણ તે વરસે ઝાઝા નૂરજી….મેરુ….

ભાઇ રે! ભગતિ કરો તો તમે એવી રીતે કરજો પાનબાઇ,

રાખે વચનુમાં વિશ્વાસજી

ગંગાસતી એમ બોલિયા,

તમે થાજો સદ્ ગુરુના દાસજી રે…મેરુ…

=============================

[2]

[ભજન 29મું/પાનું:165/ગંગાસતીનું અધ્યાત્મ દર્શન]

સજાતિ વિજાતિની યુક્તિ

વીજળીને ચમકારે મોતીડા પરોવો પાનબાઇ !

નહિતર અચાનક અંધારા થાશે જી;

જોતજોતામાં દિવસો વયા ગયા પાનબાઇ !

એકવીશ હજાર છસોને કાળ ખાશેજી…વીજળીને ….

જાણ્યા જેવી વસ્તુ આ તો અજાણ છે પાનબાઇ !

આ તો અધૂરિયાંને નો કે’વાય રે;

આ ગુપત રસનો ખેલ છે અટપટો,

આંટી મેલો તો પૂરણ સમજાયજી…વીજળીને….

નિરમળ થઇને આવો મેદાનમાં પાનબાઇ !

જાણી લિયો જીવની જાત;

સજાતિ વિજાતિની જુગતી બતાવું,

ને બીબે પાડી દઉં બીજી ભાત જી…વીજળીને…

પિંડ બ્રહ્માંડથી પર છે ગુરુ પાનબાઇ,

તેનો દેખાડું હું તમને દેશ રે,

ગંગાસતી એમ બોલિયાં જી,

ત્યાં નહિ માયા લવલેશ રે…વીજળીને…

++++++++++++++++++++++++++++

[3]

નમ્ર બનીને રહેવું

[ભજન:12મું/પાનું:154]

ભક્તિ કરવી તેણે રાંક થઇને રહેવું ને,

મેલવું અંતરનું અભિમાન રે;

સદ્ ગુરુ ચરણમાં શીશ નમાવી,

કર જોડી લગવું પાય…ભક્તિ..

જાતિપણું છોડીને અજાતિ થાવું ને,

કાઢવો વરણ વિકાર રે;

જાતિ પાંતિ નહિ હરિકેરા દેશમાં ને,

એવી રીતે રહેવું નિર્માન રે…ભક્તિ…

પારકા અવગુણ કોઇના જુએ નહિ રે,

એને કહીએ હરિના દાસ રે;

આશા ને તૃષ્ણા એકે નહિ ઉરમાં,

એને દૃઢ કરવો વિશ્વાસ રે…ભક્તિ…

ભક્તિ કરો તો એવી રીતે કરજો, પાનબાઇ !

રાખજો વચનુમાં વિશ્વાસ રે,

ગંગાસતી એમ બોલિયા રે,

તો તો જનમ સફળ થઇ જાય રે…ભક્તિ…

[4]

આનંદ હેલી ઊભરાણી

[ભક્ત કળહસંગના સાત ભજનોમાં નું એક/ભજન:સાતમું/પાનું:191]

આનંદ હેલી ઊભરાણી સંતો !

આનંદ હેલી ઊભરાણી…..સંતો આનંદ.

ચંદ્ર સૂરજ તો વા ઘટ નાહીં,

નહિ પવન નહિ પાણી;

અષ્ટકુળ પર્વત વા ઘટ નાહીં,

નહિ વેદ નાહિ વાણી….સંતો આનંદ

સોહમ્ જપંતો  સાક્ષી જોતાં,

નિર્ગુણ જાત જણાણી;

એક અખંડ અંતર ધુન લાગી,

સૂરત શૂન્યમાં સમાણી….સંતો આનંદ

નૌતમ સામે નિરંતર નીરખ્યા,

સૂરત નૂરતમાં સમાણી;

એ ઘટ પોંખ્યા સન્મુખ દેખ્યા,

સદ્ ગુરુ કેરી નિશાની….સંતો આનંદ.

જ્યોતિ જાગી, ભ્રમણા ભાંગી,

મટી ગઇ આદિ ખાણી;

હીરાદાસ ચરણે કહળસંગ,

સૂરતા શૂન્યમાં સમાણી…સંતો આનંદ.

ભજન-પંચામૃત

                     ભજન—પંચામૃત

    

                  [1]

અખિયાં હરિ-દરશન કી પ્યાસી !/સૂરદાસ

   (રાગ:ગૌરી-તીન તાલ)

 

અખિયાં હરિ-દરશન કી પ્યાસી !

દેખ્યો ચાહત કમલ નૈન કો, નિસદિન રહત ઉદાસી. અખિયાં..

આયે ઊધો ફિર ગયે આંગન, ડારિ ગયે ગલ ફાંસી. અખિયાં…

કેસરી-તિલક મોતીન કી માલા, વૃંદાવનકો વાસી. અખિયાં….

કાહૂકે મનકી કૌ ન જાનત, લોગન કે મન હાંસી. અખિયાં…

સૂરદાસ પ્રભુ !તુમ રે દરશન બિન,લૈ હો કરવત કાસી.અખિયાં…

***********************************

                 [2]

તુમ્હારે હાથોમેં /સ્વામિ સત્યમિત્રાનંદગિરિ

 

અબ સૌંપ દિયા ઇસ જીવનકા, સબ ભાર તુમ્હારે હાથોમેં…

હૈ જીત તુમ્હારે હાથોમેં, ઔર હાર તુમ્હારે હાથોમેં….2

મેરા નિશ્ચય બસ એક યહી, એકબાર તુમ્હેં પા જાઉં મેં…

અર્પણ કર દું દુનિયાભરકા, સબ પ્યાર તુમ્હારે હાથોમેં …2

જો જગમેં રહું તો ઐસે રહું, જ્યોં જલમેં કમલકા ફૂલ રહે…

મેરે સબ ગુણ દોષ સમર્પિત હો, કરતાર તુમ્હારે હાથોમેં….2

યદિ માનવકા મુઝે જન્મ મિલે, તો તવ ચરણોંકા પૂજારી બનુ….

ઇસ પૂજક કી ઇક ઇક રગકા, હો તાર તુમ્હારે હાથોમેં….2

જબ જબ સંસારકા કૈદી બનું, નિષ્કામ ભાવસે કર્મ કરું….

ફિર અંત સમયમેં પ્રાણ તજું, નિરાકાર તુમ્હારે હાથોમેં….2

મુઝમેં તુઝમેં બસ ભેદ યહી, મૈં નર હું  તુમ નારાયણ હો….

મૈં હું સંસાર કે હાથોમેં, સંસાર તુમ્હરે હાથોમેં…2

====================================

                      [3]

પરથમ પરણામ મારા/રામનારાયણ પાઠક’શેષ’

પરથમ પરણામ મારા, માતાજીને કહેજો રે,

                         માન્યું જેણે માટીને રતન જી;

ભૂખ્યાં રહૈ  જમાડ્યાં અમને, જાગી ઊંઘાડ્યા,એવાં

                        કાયાનાં કીધલાં જતન જી.

બીજા પરણામ મારા, પિતાજીને કહેજો રે

                        ઘરથી બતાવી જેણે શેરી જી;

બોલી બોલાવ્યા અમને, દોરી હલાવ્યા ચૌટે,

                        ડુંગરે દેખાડી ઊંચે દેરી જી.

ત્રીજા પરણામ મારા, ગુરુજીને કહેજો રે

              જડ્યાં કે ન જડિયા, તોયે સાચા જી;

એકનેય કહેજો એવા સૌનેય કહેજો, જે જે

                        અગમ નિગમની બોલ્યા વાચા જી.

ચોથા પરણામ મરા, ભેરુઓને કહેજો રે

                       જેની સાથે ખેલ્યા જગમાં ખેલ જી;

ખાલીમાં રંગ પૂર્યા, જંગમાં સાથ પૂર્યા;

                      હસાવી ધોવરાવ્યા અમારા મેલ જી.

પાંચમાં પરણામ મારા વેરીડાને કહેજો રે

                        પાટુએ ઉઘાડ્યાં અંતર દ્વાર જી;

અજાણ્યા દેખાડ્યા અમને ઘેરા ઉલેચાવ્યા જેણે

                        ઊંડા ઊંડા આતમના અંધાર જી,

છઠ્ઠા પરણામ મારા જીવનસાથીને કહેજો રે

                          સંસારતાપે દીધી છાંય જી;

પરણામ વધારે પડે, પરણામ ઓછાયે પડે

                        આતમને કહેજો એક સાંઇ જી.

સાતમા પરણામ, ઓલ્યા મહાત્માને કહેજો રે

                        ઢોરનાં કીધાં જેણે મનેખ જી;

હરવાફરવાના જેણે મારગ ઉઘાડ્યા રૂડા

                       હારોહાર મારી ઊંડી મેખ જી.

છેલ્લા પરણામ અમારા, જગતને કહેજો  જેણે

                      લીધા વિના આલ્યું સરવસ જી;

આલ્યું ને આલશે, ને પાળ્યાં ને પાળશે, જ્યારે

                   ફરી અહીં ઊતરશે અમારો હંસ જી.

++++++++++++++++++++++++++++++++++

                    [4]

કાહે રે ! બન ખોજન જાઇ !/ગુરૂ નાનક

કાહે રે ! બન ખોજન જાઇ !

સર્વ-નિવાસી સદા અલેપા, તોહી સંગ સમાઇ ધ્રુ..

પુષ્પ મધ્ય જ્યોં બાસ બસત હૈ, મુકુર માહિં જસ છાઇ,

તૈસે હી હરિ બસૈં નિરંતર, ઘટ હી ખોજો ભૈ,….કાહે રે…

બાહર ભીતર એ કૈ જાનો, યહ ગુરુ જ્ઞાન બતાઇ,

જ્ન નાનક બિન આપા ચીન્હે, મિટૈ ન ભ્રમકી કાઇ…કાહે રે…

 

                       [5]

જતનસે ઓઢી ચદરિયા/કબીર

 

ઝીની ઝીની ઝીની ઝીની

                   બિની ચદરિયા..ધ્રુવ.

કાહે કૈ તાના, કાહે કૈ ભરની

                   કૌન તારસે બિની ચદરિયા.

ઇંગલા પિંગલા તાના ભરની

                   સુષમન તારસે બિની ચદરિયા.

આઠ કંવલ દશ ચરખા ડોલૈ

                   પંચ તત્ત્વ, ગુન તિની ચદરિયા .

સાંઇ કો સીયત માસ દસ લાગે

                   ઠોકઠોકકે બિની ચદરિયા

સો ચાદર સુર નર મુનિ ઓઢી

                   ઓઢીકે મૈલી કિની ચદરિયા.

દાસ કબીર જતનસે ઓઢી

                   જ્યોંકી ત્યોંધરિ દિની ચદરિયા.

 

રાધા કાવ્યો – 2

      કેટલાંક રસભીનાં રાધા-કાવ્યો

સ્ત્રોત:ચાંદની તે રાધા રે/સંપાદક: નીતિન વડગામા/વ્યંજના/સાહિત્યિક અભિગમની સંસ્થા-રાજકોટ

                         [1]

 તો કે’રાધિકા !/પાનું:22

 

બીજ બની ઊગે અંકાશે તે કોણ?

                    તોકે’રાધિકા !

ને અંતે પૂનમ થઇ પ્રકાશે તે કોણ?

                    તોકે’ રાધિકા !

વેલ પરે કળી બને ડોલે તો કોણ?

                    તોકે’ રાધિકા !

ને હૈયાં સગંધ ભર્યા ખોલે તે કોણ ?

                    તોકે’ રાધિકા !

યમુનાની લ્હેર મહીં વાયે તે કોણ ?

                    તોકે’ રાધિકા !

ને કાંઠાની મર્મરમાં ગાયે તે કોણ?

                     તોકે’રાધિકા !

બંસીમાં મીઠું મીઠું વાજે તે કોણ?           

                    તોકે’ રાધિકા !

ને આભના ગોરંભ મહીં ગાજે તે કોણ?   

                    તોકે’ રાધિકા !

ધરતીને ચીરી અંકુરે તે કોણ?

                   તોકે’ રાધિકા !

ને કળિઓને ચિત્ત સંસ્ફુરે તે કોણ?

                  તોકે’ રાધિકા !

********************************

               [2]

રાધાનો શ્યામને સંદેશ/શૈલેષ ટેવાણી/પાનું:59

 

રુક્મિણીને એકવાર કૈ દેજો શ્યામ,

’મને રાધા ન કદી યાદ આવતી’

 સ્મરણોને ભૂલીને બેઠો છું દ્વારકા,

વનની વ્યથા ન મને સાલતી.

 

હું તો બેઠીછું યમુનાને તીરે એમ,

 રેતીમાં ગોકળિયું ભાળતી,

સ્પર્શું છું મોરપીંછ, ફૂંકું છું બંસીને,

રેતીમાં મુખડું રિઝાવતી.

રુક્મિણીને કે’જો કે તારું પીતાંબર,

નેતારા આ માખણ નીતારતી,

રુક્મિણીને કે’જો કે તારું પીતાંબર,

ને તારા આ માખણ નીતારતી,

ગોરસ લઇ જાવ અને મટકી લઇ જાવ

હું તો કાનાના સુખને સંભારતી.

ક્હાન,

ગાયોની સંગ હવે ટળવળતી આંખ,

રહી વનમાં વિસામાઓ શોધતી,

રેણુમાં પગલાં સંભાળતી,

 હું એકલડી કૈં કૈં છું ધારતી.

*************************

            [3]

મોહનકી//સુંદરમ્ //પાનું:66

 

સબ અપની અપની ગતમેં,

મૈં ગતમેં અપને મોહનકી,

વહ મુરલી બાજત, મૈં નાચત,

નાચત રાધા મોહનકી,

વહ મેરા હૈ કૃષ્ણ કનૈયા,

મૈં ઉસકી દોહત હું ગૈયા,

હમ દોનો જમુના કે તટ પર

ખેલત હોરી ફાગુનકી.

લાલ મેં લાલ મિલ્યો મન મેરો,

ગરજ ગરજ ઘન આયો ઘેરો,

મૈં અપને ઘનશ્યામ કી બરસત

બરસત બદરી સાવનકી.

*************************

            [4]

મારી બલ્લા//હરીંદ્ર દવે//પાનું:70

એક જશોદાના જાયાને જાણું

એ દેવકીના છોરાને જાણે મારી બલ્લા.

હોય ગોરસ તો પરસીને નાણું

આ નીરના વલોણાને તાણે મારી બલ્લા.

નિશ્ચે ઓધાજી તમે મારગડો ભૂલ્યા

આ તો ગોકુળનં ગમતીલું ગામ,

વ્રેહની પીડાને દીધી દાંતે દબાવી

હવે હોઠને તો હસવાથી કામ.

હોય વાંસળીનો સૂર તો પિછાણું

આ કાલીઘેલી બોલીને જાણે મારી બલ્લા.

રાધાનું નામ એક સાચું,ઓધાજી

બીજું સાચું વૃંદાવનનું ઠામ,

મૂળગી એ વાત નહીં માનો કે કોઇ અહીં

વારેવારે બદલે ના નામ.

એક નંદાઅ દુલારાને જાણું

વસુદેવજીના કુંવરને જાણે મારી બલ્લા.

***************************

             [5]

ગોકુળમાં આવો તો–//માધવ રામાનુજ/પાનું:45

ગોકુળમાં કોકવાર આવો તો કાન,

હવે રાધાને મુખ ના બતાવશો;

ગાયોનું ધણ લઇને ગોવર્ધન જાવ ભલે,

જમનાને કાંઠે ના આવશો.

તાંદુલનીપોટલીએ પૂનમની રાત

ભલે બાંધીને આવો ગોકુળમાં,

અડવાણે નૈં દોડે કોઇ હવે,

વિરહાઅના રાજ નહિ જીતો ગોકુળનાં;

સમરાંગણ તમને તો શોભે હો શ્યામ,

વગર હથિયારે ત્યાં જ તમે ફાવશો !

પાંદડે કદમ્બના, પાંપણની ભાષામાં,

લખી લખી આંખ હવે ભરીએ,

જમનાનાં જળ, તમે દેજો હાથોહાથ

માધવને દ્વારકાના દરિયે:

લખિતંગ રાધાના ઝાઝા જુહાર….

શ્યામ, અંતરમાં ઓછુ ના લાવશો !

++++++++++++++++++++++++

             [6]

ગોકુળિયે ગામ નહીં આવું/મહેશ શાહ/પાનું:43

એકવાર શ્યામ તમે રાધાને કહી દો કે

ગોકુળિયે ગામ નહિ આવું ,

જમનાનાં વ્હેણમાંથી પાણી લઇ મૂકો કે

મુરલીની તાન નહિ લાવું.

 

જમનાને તીર તમે  ઊભા તો એમ જાણે

ઊભો કદમ્બનો પ્હાડ,

લીલેરી લાગણીઓ ક્યાંય ગઇ ઓસરીને

રહી ગઇ વેદનાની વાડ.

ફૂલની સુવાસ તણા સોગન લઇ કહી દો કે

શમણાંને સાદ નહિ આપું.

આટલી અધીરતા જવામાં છે કેમ જરા

એક નજર ગાયો પર નાખો,

આખરી યે વાર કોઇ મટુકીમાં બોળીને

આંગળીનું માખણ તો ચાખો

એકવાર નીરખી લે ગામ, પછી કહી દો કે

પાંપણને પાન નહિ આવું.

===========================-

              [7]

અલ્લક દલ્લક/બાલમુકુન્દ દવે/પાનું:33

અલ્લ્ક દલ્લ્ક, ઝાંઝર ઝલ્લક,

રઢિયાળો જમનાનો મલ્લક,

એથી સુંદર રાધા ગોરી,

મુખડું ઝળકે ઝલ્લક ઝલ્લક !

આભે પૂનમ ચાંદ ઊગ્યો છે,

રાસ ચગ્યો છે છમ્મક છમ્મક !

ગોપી ભેળો કાન ઘૂસ્યો છે,

ઢોલક વાગે ઢમ્મક ઢમ્મક !

 

રાધિકાનો હાર તૂટે છે,

મોતી ચળકે ચલ્લક ચલ્લક !

બધાં જડ્યાં પણ એક ખૂટે છે,

રુએ રાધિકા છલ્લક છલ્લક !

 

લીધું હોય તો આલને કાના !

મોતી મારું ચલ્લક ચલ્લક !

તારાં ચરિતર છે ક્યાં છાનાં?

જાણે આખો મલ્લક મલ્લક !

કાને ત્યાંથી દોટ મૂકી છે,

રીસ ચડી ગોપીજનવલ્લ્ભ,

કદમ્બછાયા ખૂબ ઝૂકી છે,

બંસી છેડે અલ્લપ ઝલ્લપ !

રાધા દોડે ચિત્ત અધીરે,

રાસ રહ્યો છે અલ્લક દલ્લક !

સૂર વણાયે ધીરે ધીરે !

ઉર તણાયે પલ્લક પલ્લક !

અલ્લક દલ્લક ઝાંઝર ઝલ્લક:

રધિયાળો જમનાનો મલ્લક,

એથી સુંદર રાધા ગોરી,

મુખડું ઝળકે ઝલ્લક ઝલ્લક !

////////////////////////

              [8]

કૃષ્ણ—રાધા/પ્રિયકાંત મણિયાર/પાનું:31

આ નભ ઝૂક્યું તે કાનજી

ને ચાંદની તે રાધા રે.

આ સરવર જલ તે કાનજી

ને પોયણી તે રાધા રે.

આ બાગ ખીલ્યો તે કાનજી

ને લ્હેરી જતી તે રાધા રે.

આ પરવત શિખર તે કાનજી

ને કેડી ચડે તે રાધા રે.

આ ચાલ્યાં ચરણ તે કાનજી

ને પગલી પડે તે રાધા રે.

આ કેશ ગૂંથ્યા તે કાનજી

ને સેંથી પૂરી તે રાધા રે.

આ દીપ જલે તે કાનજી

ને આરતી તે રાધા રે.

આ લોચન મારા ઇ કાનજી

ને નજરું જુએ તે રાધા રે.

//////////////////////////////////////

                 [9]

રાધાને પૂછો/નાથાલાલ દવે/પાનું:27

પ્રીત શું કહેવાય, રાધાને પૂછો.

દિલ કેમ દેવાય, રાધાને પૂછો.

ધીરા સમીરે યમુનાને તીરે

પ્રણય કેમ ઝીલાય, રાધાને પૂછો.

મહા રાસ-આનંદ અબ્ધિમાં ડૂબી

જવું કેમ ખોવાઇ, રાધાને પૂછો.

કાલિંદી કાંઠે કદંબોની કુંજે

હૃદય કેમ ભૂલાય, રાધાને પૂછો.

પ્રભુ શ્યામસુંદર તણા એ અધરનું

મધુ કેમ પીવાય, રાધાને પૂછો.

ગોકુલ તજી જાય મથુરા મુરારિ,

કેવી એ વિદાય, રાધાને પૂછો.

ભમે બાવરી શ્યામની બંસરી લઇ

વિરહ કેમ સહેવાય, રાધાને પૂછો.

હૃદયેશ કેરું હૃદય જીતનારી

વૃષભાન દુલારી ! કલા તારી ન્યારી,

જીવન કેમ જીવાય, રાધાને પૂછો.

સર્વસ્વ તે સ્નેહ કાજે સમર્પી

જવું કેમ લોપાઇઅ, રાધાને પૂછો.

—————————————-

                      [10]

ગોકુળમાં કોણ હતી રાધા?/ઇસુદાન ગઢવી/પાનું: 06

દ્વારકામાં કોઇ તને પૂછશે કે, કાન !

ગોકુળમાં કોણ હતી રાધા?

તો શું જવાબ દૈશ, માધા?….

તારું તે નામ તને યાદે નો’તું

તેદિ’ રાધાનું નામ હતું હોઠે,

ઠકરાણાં પટરાણાં કેટલાંય હતાં,

તોય રાધા રમતી’તી સાત કોઠે.

રાધા વિણ વાંસળીનાં વેણ નહીં વાગે

આવા તે સોગન શીદ ખાધા?

તો શું જવાબ દૈશ, માધા?…

રાધાના પગલામાં વાયું વનરાવન,

તું કાજળ બનીને શીદ ઝૂલ્યો?

રાધાના એક એક શ્વાસ તણે ટોડલે

તું આષાઢી મોર બની ફૂલ્યો,

ઇ રાધા ને વાંસળી આઘાં પડી ગયાં,

આવાં તે શું પડ્યાં વાંધા?

તો શું જવાબ દૈશ, માધા?….

ઘડીકમાં ગોકુળ,ઘડીકમાં વનરાવન,

ઘડીકમાં મથુરાના મ્હેલ,

ઘડીકમાં રાધા ને ઘડેકમાં ગોપીયું,

ઘડીકમાં કુબજાના ખેલ !

હેતપ્રીતમાં ન હોય રાજખટપટના ખેલ, કાન !

સ્નેહમાં તે હોય આવા સાંધા?

તો શું જવાબ દૈશ, માધા?….

ગોકુળ, વનરાવન, મથુરા ને દ્વારકા,

ઇ તો મારા અંગ ઉપર પેરવાના વાઘા,

રાજીપો હોય તો અંગ ઉપર રાખીએ,

નહીંતર રાખું આઘા.

સઘળો સંસાર મારો સોળે શણગાર,

મારા અંતરનો આતમ છે રાધા…

કોઇ મને પૂછશો મા, કોણ હતી રાધા…

કોઇ મને પૂછશો મા, કોણ હતી રાધા…