અભિનેતા –ગાયક-દિગદર્શક અર્ચન ત્રિવેદીની કેન્સરને હંફાવવાની શૌર્યકથા

POSITIVE S.13

કેન્સરને હંફાવવાની શૌર્ય કથા: અર્ચન ત્રિવેદી

કેન્સર હાર્યુ, કળાકાર જીત્યો

અભિનેતા –ગાયક-દિગદર્શક અર્ચન ત્રિવેદીની કેન્સરને હંફાવવાની શૌર્યકથા

    અર્ચન ત્રિવેદી નામનો એક સજ્જન અને નીવડેલો કલાકાર. તેના નામે નાટક લખાય અને ચાલે. તેના નામના સિક્કા પડે. પ્રતિભા ચિક્કાર અને સજ્જતા ભારોભાર. અચાનક 25મા વર્ષે તેને કેન્સર થયું. ત્રણ-ત્રણ કેન્સરે તેને ઘેર્યો જોકે તે સહેજે ડર્યો નહીં. અંદરની તાકાતથી કેન્સર સામે લડ્યો.એક ક્ષણ માટે ક્યારેય તેને લાગ્યું નહીં કે પોતે મરશે. અઢી વર્ષની લડતમાં ઘણા આરોહ-અવરોહ આવ્યા. જોકે છેલ્લું હાસ્ય જીવનનાયક અર્ચન ત્રિવેદીનું જ હતું.

                 ************

    19મી મે, 1965ના રોજ અમદાવાદમાં જન્મેલા અર્ચન ત્રિવેદીની કેન્સરને હરાવવાની પ્રેરક કથા વાચકો સાથે વહેંચવી છે. કથા થોડીક લાંબી છે, પણ તેનો એક એક વર્ડ ફોરવર્ડ કરવાનું મન થાય તેવો પ્રેરક છે. પોઝિટિવિટીની કેટલી જબરદસ્ત તાકાત હોય છે તેનું આ ઉત્તમ ઉદાહરણ છે.

    અમદાવાદની પોળમાં જન્મેલા અર્ચનની જીવનની પોઝિટિવિટીની આ કથા અમદાવાદની પોળો જેવી છે. એક પોઝિટિવ પોળમાંથી બીજીમાં જવાય છે અને બીજીમાંથી ત્રીજીમાં અને ત્રીજીમાંથી…

    તો પ્રેમથી “આઈ લવ યુ” બોલીને જઈએ અમદાવાદની સિવિલ હોસ્પિતલના કેન્સર વિભાગમાં.

             **********

    એ દિવસ હતો 16મી નવેમ્બર 1991નો. ગુજરાતી ભવાઈ-રંગમંચ –ટીવી- ફિલ્મના અભિનેતા—ગાયક—દિગદર્શક અને બીજું ઘણું એવા અર્ચન ત્રિવેદીને કેન્સર હોસ્પિટલમાં દાખલ કરાયા હતા. ના, કોઈ રંગમંચ નહોતો અને નહોતું કોઈ નાટકનું દૃશ્ય. આ રિયલ જિંદગીની કરુણ હકીકતનું સાવ જ સાચું દૃશય હતું.

    અર્ચનને એક નહીં, ત્રણ ત્રણ કેન્સર થયાં હતાં . કેન્સરનો ત્રિવેણી સંગમ અર્ચનમાં રચાયો હતો. બ્લડનું કેન્સર, ફેફસાંની બાજુમાં એક કેન્સર અને અન્ય એક કેન્સર. કેન્સરના નિષ્ણાત ડૉ.પંકજ શાહે પછીથી અર્ચનને કહેલું કે ‘આનંદ’ ફિલ્મમાં રાજેશ ખન્નાને જે કેન્સર થયાં હતાં, ડિટ્ટો એ જ કેન્સર તને થયાં છે. ફરક માત્ર એટલો જ છે કે ફિલ્મમાં રાજેશ ખન્ના મૃત્યુ પામે છે, તારે તારી જિંદગીની રિયલ લાઈફમાં જીવવાનું છે.

    અર્ચન કહે, યસ સર, મને કશું જ ના થાય. કેન્સરના દરદીની એક ભૂમિકા ભજવવાની છે એ ભજવીને આપણે તો તેમાંથી નીકળી જઈશું બહાર..

                 *******

    એક પછી એક અગિયાર ડૉકટર અંદર આવ્યા. ડૉક્ટરની પેનલે અર્ચનને બરાબર તપાસ્યો હતો. રૂમમાં અર્ચનનાં માતા-પિતા, ફોઈ-ફુઆ સહિતનાં સગાં-સ્વજન હાજર હતાં. બધાંના ચહેરા પડી ગયેલા હતા. ઘણાંની આંખમાં બહાર આવી ગયેલાં અને ઘણાંની આંખમાં અંદર જ આંસુ હતાં.

    દૃશ્ય ભારેખમ હતું. 25 વર્ષના પતિભાશાળી યુવકને કેન્સરે પોતાના ભરડામાં લીધો હતો. જ્યારે અર્ચનને ખબર પડી કે પોતાને કેન્સર છે ત્યારે તેણે ડૉક્ટર સમક્ષ દલીલ કરી કે મને કેન્સર થાય જ નહીં. મને કેન્સર કેવી રીતે થાય? હું પાન-મસાલા-ગુટકા ખાતો નથી. હું  ચ્હા-દૂધ પણ લેતો નથી. હું કોઈ પણ પ્રકારનું વ્યસન કરતો નથી તો પછી મને કેન્સર કેવી રીતે થાય?

    ડૉક્ટરે  કહ્યું કે તમારી કસોટી કરવા માટે પણ કેન્સર થઈ શકે.

ડૉકટરની વાત સાવ સાચી હતી. જાણે કે અર્ચન ત્રિવેદી નામના યુવકની અંદરની શક્તિની, તેના જીવન માટેના મજબૂત અભિગમની કસોટી કરવા માટે જ  તેને કેન્સર થયું હતું. એ વખતે તો અર્ચન અને કેન્સરમાં કેન્સર વધારે મજબૂત લાગતુ હતું, પણ કોઈ રહસ્યમય નાટકમાં અચાનક દૃશ્યપલટો થાય અને બાજી ફરી જાય તેવું અહીં પણ થયું.

    અચાનક અર્ચને ડૉ.પંકજભાઈ શાહને વિનંતી કરીકે મારાં તમામ સગાંને રૂમની બહાર મોકલો, હું આપની સાથે એકાંતમાં વાત કરવા માગું છું

    એવું કરવામાં આવ્યું.

    અર્ચને ડૉકટરસાહેબને વિનંતી કરી કે તમે મારાં સગા6ને એમ કહો કે મને કેન્સર નથી,પણ ભારેમાયલો ટી.બી.થયો છે.એક વર્ષની સારવારમાં મટી જશે. ડૉક્ટરે પૂછ્યું કે આવું કેમ કહેવું છે? તો અર્ચને જવાબ આપ્યો કે મારા પિતા ગરીબ છે. તેઓ આટલી મોંઘી સારવાર નહીં કરાવી શકે. જો કરાવશે તો માથા પર દેવું કરીને કરાવશે, જે મને મંજૂર નથી.

ડૉકટરે કહ્યું કે, ‘એ વાત બરાબર , પણ જો તારી સારવાર ના કરીએ તો તને શું થાય તેની ખબર છે?’

    અર્ચન હસતાં હસતાં કહે,’ઊકલી જવાય, બીજું તો  શું થાય !

ડૉક્ટર પંકજભાઈ કહે, ‘ઊકલી ના જવાય, ઉકેલ  કઢાય. મેડિકલ સાયન્સ પાસે તેનો ઉકેલ છે.રાજેશ ખન્નાને’આનંદ’ફિલ્મમાં કેન્સર થયું ત્યારે આવી દવાઓ અને સારવાર નહોતાં. હવે બધું છે. તારે જીવવાનું છે.’

    અર્ચન કહે, ‘સાહેબ, એકદમ બરાબર છે. કેન્સર સામે જીતવાનું છે અને પછી જીવવાનું જ છે.’

    અર્ચનના આ એક લીટીના વાક્યમાં જીવવાનો દૃઢ સંકલ્પ હતો, કેન્સર સામે લડવાનો મિજાજ હતો અને પોતે જીવશે જ એવો પાકો ભરોસો પણ હતો.

                 ************

    અર્ચને ફરમાન બહાર પાડ્યું. .મારા બેડની ચાદર રોજરોજ સમયસર બદલી જ નાખવાની. હું રોજ ઈસ્ત્રી ટાઈટ કપડાં જ પહેરીશ. કશું ઢીલું નહીં ચાલે. કેન્સર મહોદયને સહેજે અણસાર પણ ના આવવો જોઈએ કે મારો શિકાર ગભરાઈ ગયો છે.

    અર્ચન એટલે પોઝિટિવિટીનો પહાડ. ગમે તેવા પડકારને ખમી લે તેવો. શરીરમાં ત્રણ ત્રણ પ્રકારનાં કેન્સર હિલોળા લેતાં હતાં, ઊધઈની જેમ અર્ચનના શરીરના જુદા જુદા ભાગમાં પ્રસરવા મથતાં હતાં તો બીજી બાજુ ડૉ.પંકજ શાહના  નેતૃત્વમાં ડોકટરોની પેનલે સઘન સારવાર શરૂ કરી દીધી હતી.

    અર્ચને ડૉ.પંકજ પટેલને કહ્યું કે હું દવાઓ લેવાનો કાયર માણસ છું, પણ જો તમે મને મારી સારવારની આખી પ્રોસેસ કહો તો હું બધી જ દવાઓ લઈશ.

    ડૉકટરે પ્રોસેસ જાણવાનું કારણ પૂછ્યું તો અદાકાર અર્ચને નાટકનો સંવાદ બોલતો હોય તેમ કહ્યું કે ‘સાહેબ, હું રહ્યો અભિનેતા. અમને નાટકની આખી પ્રોસેસ ખબર પડે પછી જ અમે મંચ પર સરસ રીતે નાટક ભજવી શકીએ. પ્રોસેસની ખબર પડે પછી અમે તેમાં ઓતપ્રોત થઈ જઈએ. એમ તમે મને મારી તબીબી સારવારની પ્રોસેસ ક્શો તો હું મારો રોલ બરાબર ભજવી શકું.’

ડૉક્ટરને અર્ચનની વાતમાં વજૂદ લાગ્યું. દરેક ગોળી, દરેક ઈન્જેકશનાને બીજી તમામ સારવારની તમામ સમજણ અર્ચનને સમજાવવાં આવતી જાય અને જીવનહીરો સમજી સમજીને સારવાર લેતો જાય અને રોજ-રોજ સાજો થતો જાય.

             *****************

    એક દિવસ ડૉ.પંકજ શાહે આવીને અર્ચનને કહ્યું કે આજે તમારે અમરીશ પુરી બનવાનું છે.

કારણકે કિમો થેરાપી પછી અર્ચનના વાળ જતા  રહેવાના હતા.

ડૉકટરે કહ્યું કે,’ કિમો થેરાપીથી વોમેટિંગ પણ થશે.’

હસતાં હસતાં અર્ચન કહે, ‘સાહેબ ચિંતા ના કરો, હું અમરીશ પુરીના રોલમાં વોમિટિંગ કરીશ.’

    અર્ચનના શરીરમાં ત્રણ ત્રણ કેન્સર હતાં તો કિમો થેરાપી, રેડિયેશન અને એમપીએક્ષ એમ ત્રણ ત્રણ પ્રકારની તેને સઘન સારવાર અપાતી હતી.

             ************

    અર્ચન આમ પોતાની ખબર પૂછવા આવનારને એક પણ ગોળી ના આપે, પોતેજ ડાહ્યો થઈને બધી ગોળીઓ ગળી લે, પણ દરરોજ 32-32 ગોળીઓ ખાવાનો કંટાળો તો આવે જ ને? એમાંય કાલ્પોહોલ ગોળીએ તો ભારે કરી. જૂના જમાનામાં રૂપિયાનો મોટો ગોળ સિક્કો આવતો હતો તેવી એ ગોળી. એક-બે દિવસ તો જેમતેમ કરીને ગોળી ગળી લીધી, પણ તેનું કદ જોઈને અર્ચનને થાય કે આ ગોળી તો ગળાની અંદર જ અટકી જાય તેવી છે.

    કોઈક ઉપાય તો કરવો પડશે.

અર્ચને એક જબરદસ્ત ઉપાય કર્યો. ગાડીના પૈડા જેવી મોટી ગોળીનું એક મોટું પડીકું કર્યું. કોઈ જોઈ ના જાય એ રીતે પોતાની પાસે લીધું અને પોતે ગયો ટોયલેટમાં. કમોડ પર ચડી, કોઈ ધર્મકૃત્ય કરતો હોય તેવા પવિત્ર ભાવથી વેન્ટિલેટરના કાચ ઉતાર્યા. એ પછી નદીના વહેતા જળમાં પૂજાનો સામાન પધરાવતો હોય તે રીતે કાલ્પોહોલ ગોળીનું પડીકું નીચે ફેંકી દીધું.

ટોયલેટમાંથી બહાર આવીને બેડ પર સ્થાન લેતાં લેતાં અર્ચન બોલ્યો ચાલો, આનાથી તો છૂટ્યા.

જોકે કાલ્પોહોલથી એમ છૂટી શકાવાનું નહોતું.

    ગોળીઓનું એ પડીકું, પાર્કિંગમાં પડ્યું, અને એ પણ ડૉ. પંકજ શાહની કારની ઉપર જ. ડૉકટર સાહેબે પોતે એ પડીકું પડતું જોયું. તેમને થયું કે લોકો પડતું મૂકે, પણ આ તો દવાઓ પણ પડતું મૂકવા લાગી !

તેઓ એ પડીકું લઈને અર્ચનત્રિવેદીપાસેગયા.પ્રેમથીબોલ્યા, સાજા થવું હોય તો ગોળીઓ તો ગળવી જ પડે, બેટા.

અર્ચન કહે, પણ સાહેબ કેટલી બધી ગોળીઓ છે?

ડૉ. પંકજ શાહ કહે, ગોળીઓ ગણવાની નહીં , ગળવાની.

                    ***************

 એ પછી તો મુકાબલો બરાબરનો જામ્યો.

કેન્સર કહે હું જીતું, અર્ચન કહે હું હારીશ જ નહીં. હું હારીશ તો તું જીતીશ ને.

   આખા અમદાવાદને મુંબઈ સહિત તમામ કળાવિશ્વને ખબર પડી ગઈ કે અર્ચનને કેન્સર થયું છે.

ડૉ.પંકજ શાહ કહે ક્ર અર્ચન તેં તો મને અરધી રાત સુધી જગાડ્યો.

   અર્ચન કહે, પણ સાહેબ, મેં તો તમને ફોન જ નહોતો કર્યો, મારી પાસે તો તમારો ફોન નંબર પણ નથી.

   પંકજભાઈ કહે, તારો ફોન નહોતો આવ્યો પણ તારા માટે ઘણા ફોન આવ્યા હતા.મૃણાલિનીબહેન(સારાભાઈ),મલ્લિકાબહેન(સારાભાઈ) , શ્રેયાંસભાઈ(શાહ), સ્મૃતિબહેન(શાહ), કૈલાસભાઈ (નાયક), ચિનુ મોદી… સતત ફોન આવતા જ રહ્યા. બધાનું કહેવું હતું કે આ છોકરો કોઈ પણ સંજોગોમાં જીવવો જોઈએ. ડૉ.પંકજભાઈ કહે કે તું તો વીઆઈપી પેશન્ટ છે હોં.

   ખરેખર, કળાકાર માત્ર વીઆઈપી હોય છે. લોકોનો પ્રેમ કળાકારને ઊંચકીને વીઆઈપી કેટેગરીમાં મૂકી દેતો હોય છે. એ પછી તો હસમુખા અર્ચને લખવાનું શરૂ કર્યું. ખબર પૂછવા આવતા લોકોને એ કહેતો, મારા માટે પોસ્ટકાર્ડ લેતા આવજો. દરેક સ્થિતિને, પોતાના શરીરના બદલતા આકાર-પ્રકારને અર્ચન હસતાં હસતાં સ્વીકારતો. નખ કાળા પડી જાય તો પોતાનું મોઢું કાળું કરવાને બદલે એ હસતો હસતો કહેતો, મેં કાળી પૉલિશથી નખ રંગવાનું શરૂ કર્યું છે.

                    *************

       મિત્રો મળવા આવે તો એ મહેફિલ ભરતો. અર્ચનની ખબર પૂછવા ગયેલા લોકો પોતે સાજા થઈને પરત જતા. એ હસતો અને હસાવતો.

   એક વખત ગુજરાત સમાચાર વતી જાણીતા હાસ્યલેખક અશોક દવે તેની ખબર પૂછવા ગયા. એ તો અર્ચનનો પ્રસન્ન મિજાજ જોઈ જ રહ્યા ! તેમને થયું હશે કે અર્ચનને કેન્સર નથી થયું, પણ કેન્સરને અર્ચન થયો લાગે છે.

   કોઈ શોક નથી. કોઈ દુ:ખ નથી. કોઈ ચિંતા નથી. હાસ્યની રેલમછેલ અને પ્રસન્નતાનાં છાંટણાં. અશોકભાઈએ પોતાની લોકપ્રિય કોલમ ’બુધવારની બપોરે’ માં અર્ચન ત્રિવેદી વિશે લેખ લખ્યો. કોઈ વ્યક્તિવિશેષ વિશે ના લખવાની ગુજરાત સમાચારની નીતિમાં અપવાદ કરીને લખાયેલા આ લેખનો પ્રતિસાદ પ્રચંડ હતો. આશરે 18,000 પત્રો મળ્યા. ગુજરાત અર્ચન ત્રિવેદીને કેટલો ચાહે છે, તેનો આ સ્પષ્ટ ચુકાદો હતો.

   અર્ચન એ પત્રોને જોતો રહ્યો અને વિચારતો રહ્યો કે મારે મારા આ ચાહકો અને સ્વજનો માટે પણ  જીવવું જોઈએ.

   અર્ચને એ દરેકે—દરેક—18000—પત્રોના પોતાના સગા હાથે, સ્વહસ્તે જવાબો આપ્યા.

                *************

   કેન્સર હોસ્પિટલમાં દરેક દરદીના રૂમની બહાર વિગત લખાય. સર્જરી કે મેડિકલ સ્ટેજ અનુસાર તેની નોંધ હોય. બે મહિના પછી અર્ચનના રૂમની બહારના પાટિયા પર લખાયું: અર્ચન આવાસ.

   પાટિયા પર કેન્સરની વિગતને બદલે અર્ચનનું નામ લખાયું એનો એક અર્થ એવો કે રૂમમાં હવે કેન્સર નથી, અર્ચન છે.

                    **************

   16મી જુલાઈ, 1992નો દિવસ ચિંતા લઈને ઊગ્યો.

અર્ચનને લોહીના ડાયરિયા થઈ ગયા. એક નહીં, 11 ડાયરિયા.

ડૉકટરોએ તરત જ અર્ચનનાં તમામ સગાં-વહાલાંને બોલાવી લીધાં.

તેમને લાગ્યું કે હવે અર્ચનનો અંત નજીક છે.

જોકે અર્ચન એકદમ મજબૂત હતો. તે બધાંને કહેતો હતો કે કોઈ રડશો નહીં. મને કશું જ થવાનું નથી. હું જીતવાનો છું, હું જીવવાનો છું.

  અર્ચન તો કહેતો હતો કે લોહીમાં મારા શરીરનું કેન્સર બહાર નીકળી રહ્યું છે

એ લોહીના ડાયરિયા ત્યાંનાં કર્મચારી સવિતાબા સાફ કરતાં હતાં(આ વાત કહેતી વખતે અર્ચન રડી પડે છે. એક વાર નહીં, વારંવાર) એ દૃશ્ય અર્ચન જોતો જ રહ્યો.

  પોતાના લોહીના ઝાડાને સાફ કરતાં સવિતાબાને અર્ચને ભીના સ્વરે કહ્યું, ‘આઈ લવ યુ’

  …અને સવિતાબા હસી પડ્યાં. એ દિવસથી અર્ચને આ વિશ્વની દરેકે દરેક વ્યક્તિને ‘આઈ લવ યુ’ કહેવાનું શરૂ કર્યું

     એ દિવસ હતો 16મી જુલાઈ1992નો. આજ સુધી અર્ચન લાખો લોકોને આઈલવયુ કહી ચૂક્યો છે.

     આ પૃથ્વી પર કદાચ કોઈ વ્યક્તિએ આટલી બધી વ્યક્તિને ‘આઈલવ યુ’નહીં કહ્યું હોય.

     ગિનેસ બુક ઓફ વર્લ્ડ રેકોર્ડવાળાના ધ્યાનમાં આ વાત નથી આવી એનો અર્થ એ કે તેઓ ધ્યાન રાખીને પોતાનું કામ કરતા નથી.

                ******************

અઢી વર્ષના જંગ પછી એક દિવસ સોનેરી સવાર ઊગ્યું.

કેન્સર હાર્યું અને અર્ચન જીત્યો.

છેલ્લા દૃશ્યમાં નાયક હસતો હસતો બધાની સામે હાજર થ્યો. ત્રણેય પ્રકારનાં કેન્સર મટી ગયાં. અર્ચનના પોઝિટિવ મિજાજની જીત થઈ. તેના લાખો ચાહકોની પ્રાર્થના ફળી.

તે પછી સાજા થયેલા અર્ચનને એક સરસ કામ મળ્યું.અર્ચને પોતાની સારવારના ખર્ચનો બરાબર હિસાબ રાખ્યો હતો. 2,86,000 રૂપિયા થયા હતા. ગુજરાત સરકારે તેને કેટલીક મદદ કરી હતી.આ મદદ કરાવનાર સુભાષ બ્રહ્મભટ્ટને લઈને અર્ચન તત્કાલીન સાંસ્કૃતિક મંત્રી નરહરિ અમીન પાસે ગયો. કહે, સાહેબ, હું સાજો થઈ ગયો છું, કમાવા પણ લાગ્યો છું. ગુજરાત સરકારે જે મદદ કરી હતી તે પરત આપવા આવ્યો છું.

      નરહરિ અમીન હસતાં હસતાં કહે, અમે જો રકમ પરત લઈએ, તો આ રીતે અમે જેને જેને રકમ ચૂકવી હોય તે તમામની રિકવરી કરવી પડે.

     આવું તો ઘણામાં બન્યું. હવે શું કરવું? જેમણે પૈસા પરત ના લીધા તેમનું ઋણ કેવી રીતે ઉતારવું?

     ડૉ.પંકજ શાહે તેનો એક સરસ રસ્તો બતાવ્યો. કેન્સર વિભાગના બાળ દરદીઓ માટેની એક દત્તક યોજના હોય છે. અર્ચને એ યોજના સ્વીકારી. ઘરની લોનના હપ્તો ભરવાનું રહી જાય તો ચાલે, દર મહિને કેંસર બાળ દરદીનો હપ્તો તો અચૂક ભરવાનો. 1993 થી 2014 સુધી અર્ચને નિયમિત રીતે પૈસા ચૂકવ્યા અને સમાજે પોતાને જે મદદ કરી હતી તેનો આ રીતે પ્રતિસાદ આપ્યો.

                       ***********

  2014માં એ રકમ કેન્સર વિભાગને આપવાનું કેમ બંધ કર્યું  તેની પણ એક પોઝિટિવ કથા છે.

     એક પોળમાં બીજી પોળ હોય એવું છે.

     અર્ચનનાં જીવનસાથી, એનાં જેવાં જ લડાયક અને બહાદુર જિગીષાબહેનનાં મામાનાં દીકરી સોનલ જાનીએ સામેથી કહ્યું કે આ જવાબદારી મને સોંપો. હું દર મહિને આ પૈસા ભરીશ.

  કોઈ પૂજાવિધિમાં જમણો હાથ પૂજામાં બેસનારી વ્યક્તિને અડાડતાં હોય તેમ, એવા જ પવિત્ર ભાવથીએ, સોનલબહેને આ પુણ્યકર્મ પોતાના હ્રદયે લીધું.

     2014થી હવે તેઓ અમદાવાદની એમ.પી.શાહ કેન્સર હોસ્પિટલના કેન્સરના બાળ દરદીઓની દત્તક યોજનાના પૈસા ભરે છે.

                  **************

  અર્ચને કેંસરને હરાવ્યુંછે. સરસ રીતે, મસ્ત રીતે, અઢી વર્ષની પ્રસન્નકર લડત આપીને હરાવ્યું છે.

દવાઓએ પોતાનું કામ કર્યું જ હશે.

દુઆઓએ પણ પોતાની ભૂમિકા ભજવી જ હશે.

પણ મૂળ વાત છે જીવનનાયકના મક્કમ નિર્ધારની.

તેના પોઝિટિવ મિજાજ અને રુઆબની.

અર્ચન ત્રિવેદીએ હસતાં હસતાં જંગ ખેલ્યો અને તેઓ જીત્યા.

‘આઈ લવ યુ’ કહેવાનું મન થઈ જાય તે રીતે તેમણે જીત મેળવી.

  અર્ચન ત્રિવેદીને, આખું વિશ્વ સાંભળે એટલા ઊંચા અવાજે કહેવાનું, ‘તમે શતાયુ થાવ’ અને હા,’આઈ લવ યુ’ હોં….

સંપર્ક:અર્ચન ત્રિવેદી

એ-401, ઘનશ્યામ પાર્ક, ટોરંટ પાવરની પાછળ,

132 ફૂટ રિંગ રોડ, નારણપુરા, અમદાવાદ-380013

ઈ-મેઈલ: trivediarchan@yahoo.co.in

ફોન નંબર: 9898421744(જિગીષાબહેન ત્રિવેદી)

 

     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements
વિશે

I am young man of 77+ years

Posted in miscellenous

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

વાચકગણ
  • 396,179 hits

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 280 other followers

તારીખીયું
સપ્ટેમ્બર 2019
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« ઓગસ્ટ   ઓક્ટોબર »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  
સંગ્રહ
ઓનલાઈન મિત્રો
%d bloggers like this: