હરિરસ –એક

HRSONE

               હરિરસ –એક

      હેતે હરિરસ પીજિયે

 (1 થી 20)

પ્રકાશક: વિનોદિની શાંતિલાલ શાહ

      ગિરિરાજ

      1, અશોકનગર સોસાયટી,

      મેઘાણી માર્ગ, સુરેન્દ્રનગર

            અર્પણ

અમને બાળપણથી જ હરિરસનું હેતે

      આચમન કરાવનાર

      અમારા પિતાશ્રી

શાંતિલાલ ગિરધરલાલ શાહ

        તથા

      અમારા માતુશ્રી

શાંતાબેન શાંતિલાલ શાહને

      સાદર વંદન સહ

પંચાળ ભૂમિના ઊંડાણના ગામડાંમાં,

માનવસેવાની સાધનામાં સ્વયં ઓગળી જઈ,

  ઉજ્જવળ જીવન જીવી,

  અમને પણ ઉજાળતી ગઈ તે

  વહાલી પુત્રી સ્વ. સોનલનું

 અમે સ્મરણ કરીએ છીએ.

વિનોદિની   ઈંદિરા—પ્રફુલ્લ   નીલા—હસમુખ

તરૂલતા—રમણિકલાલ        સુધા—દિલીપ

        પરથમ પરણામ મારા

પરથમ પરણામ મારા, માતાજીને કહેજો રે

      માન્યું જેણે માટીને રતંનજી;

ભૂખ્યાં રહૈ જ્માડ્યા અમને, જાગી ઊંઘાડ્યા,એવાં

      કાયાના કીધલાં જતંનજી.

બીજા પરણામ મારા, ગુરુજીને કહેજો રે

      ઘરથી બતાવી જેણે શેરીજી;

બોલી બોલાવ્યા અમને, દોરી હલાવ્યાં ચૌટે,

      ડુંગરે દેખાડી ઊંચે દેરીજી.

ત્રીજા પરણામ મારા, ગુરુજીને કહેજો રે

      જડ્યાં કે ન જડિયા, તોયે સાચાજી;

એકનેય કહેજો એવા સૌનેય કહેજો, જે જે

      અગમ નિગમની બોલ્યા વાચાજી.

            ******

છેલ્લા પરણામ અમારા, જગતને કહેજો જેણે

      લીધા વિના આલિયું સરવસ્સજી;

આલ્યું ને આલશે ને પાળ્યા ને પાળશે, જ્યારે

      ફરી અહીં ઊતરશે અમારો હંસજી.

                   રા.વિ. પાઠક ‘શેષ ’

અનુક્રમણિકા

ક્રમાંક

ભજનનું શીર્ષક

પાના નં.

1

અખિલ બ્રહ્માંડમાં એક તું શ્રી હરિ

13

2

નીરખને ગગનમાં

15

3

વૈષ્ણવ જન તો

18

4

સુખ દુ:ખ મનમાં

19

5

જે ગમે જગત-ગુરુ દેવ જગદીશને

21

6

મેરે તો ગિરધર ગોપાલ

23

7

સુની મૈં હરિ આવનકી આવાજ

24

8

મુખડાની માયા

25

9

જૂનું તો થયું રે

26

10

ગોવિંદો પ્રાણ અમારો

27

11

પાયો જી મૈંને રામ-રતન ધન પાયો

12

ઝેર તો પીધાં છે જાણી જાણી

30

13

તૂ દયાલુ, દીન હૌં

31

14

રઘુવર ! તુમકો મેરી લાજ

32

15

શ્રી રામચંદ્ર કૃપાલુ

33

16

મારુતનંદન

35

17

પ્રભુ ! મોરે અવગુણ ચિત્ત ન ધરો

37

18

અંખિયાં હરિ દરસનકે પ્યાસી

38

19

વૃક્ષનસે મત લે

39

20

સબસે ઊંચી પ્રેમસગાઈ

40

               પ્રાસ્તાવિક

અમારાં પૂજ્ય બા—બાપુજીની સ્મૃતિમાં આ ‘હરિરસ ’ પ્રકાશિત કરતાં અમે તેમનું પાવન સ્મરણ કરીએ છીએ.

  બાપુજીએ 1973માં 70 વર્ષની વયે ચિરવિદાય લીધી અને બાએ 1990 માં. અમે બધાં ભાઈ-બહેનો સાથે મળી બા—બાપુજીને સંભારતા સંભારતા અમારાં બાળપણને યાદ કરતાં હતાં. બાપુજી સવારમાં સ્નાન કરી, કિશોરલાલ મશરૂવાળાના ગીતા-ધ્વનિના ધ્યનના શ્લોક, ગીતા માહાત્મ્ય, રુદ્રાષ્ટક, મહાકાળીની સ્તુતિ, જગદંબાની આરતી ઈ. નો મુખપાઠ કરતા(જે પાછળ નિત્યપાઠમાં આપેલ છે).

આ નિત્યપાઠ અમને પાંચેય ભાઈબહેનોને રોજ સાંભળીને જ કંઠસ્થ થઈ ગયેલ છે.

અમારી આંખ વહેલી ઉઘડી જાય તો બા અમને  સામાયિક કરતાં દેખાય. આ બધું યાદ કરતાં અમને વિચાર સ્ફૂર્યો કે બાપુજીની 21મી પૂણ્યતિથિએ એક પ્રાર્થના-સંગ્રહ પ્રસિદ્ધ કરીએ.

બાપુજી પ્રથમ દેશી રજવાડામાં દિવાન અને ત્યાર પછી સૌરાષ્ટ્ર સરકારમાં અમલદાર. તેમનામાં પારદર્શક પ્રમાણિકતા, સચ્ચાઈ અને ભારોભાર કરુણાભર્યાં હતા. કોઈનું કંઈપણ ભલું કરવાની ભાવના સહજ ભાવે તેમના અંતરમાં રહેતી.તેમના હાથ નીચે કામ કરતા માણસો પ્રત્યે તેઓ સદાય પ્રેમ અને સદ્  ભાવ જાળવતા. તેમના જીવનની એવી કેટલીક ઘટનાઓ છે કે જેમાં તેમનામાં નીડરતા, હિંમત, અપ્રતિમ ધૈર્ય, કરુણા ઈ, દૃષ્ટિગોચર થાય; પરંતુ તે બધી અંગત બાબતોનો ઉલ્લેખ અહીં અસ્થાને છે.

  બાપુજી સામાન્ય જીવન વ્યવહારમાં પણ નીતિ અને સદાચરના આગ્રહી રહેતા. છેક 1929ના સપ્ટેમ્બરમાં તેમણે પોતાની નોંધપોથીમાં નોંધ્યું છે :

  ‘યોગ્ય બનો, પછી કરો ’

‘ભલે તમે સંધ્યા કરો, સંયમ સાધો, ધોળા પહેરો, કે વ્રત લ્યો કે મંદિરમાં નિયમિત દર્શન કરવા જાઓ કે જાત્રા કરવા જાઓ***સંત સેવા, સત્સમાગમ કે ભક્તિ આદરો પણ જ્યાં સુધી જીવન ઉચ્ચ અને નીતિમય નથી બનાવ્યું, અસત્યનો ત્યાગ કરી સત્યનું પાલન કરવાનું વ્રત લીધું નથી ત્યાં સુધી ઈશ્વર દૂર જ છે.’’

  બાપુજીએ 25 વર્ષની ઉંમરે તેમની નોંધપોથીમાં  જે લખ્યું છે તે જ સમગ્ર જીવનમાં તેમણે આચર્યું છે.

  અમારાં બા બે ત્રણ ચોપડી ભણેલાં, પણ આપ મેળે લખવા વાંચવાનો મહાવરો કેળવ્યો.ઘણું વાંચે.વર્તમાનપત્રો પણ નિયમિત વાંચે.તેમના જીવનનું લક્ષ્ય પણ બીજાનું ભલું કરવું તે રહ્યું હતું. બા માં સેવા—સુશ્રુષા કરવાની ભાવના પ્રબળ હતી. તે માટે તેઓ હંમેશાં તત્પર રહેતાં. આજુબાજુના જરૂરતમંદ લોકોને દવા આપે, પાટાપીંડી પણ કરી આપે.

  બા વિદાય થતાં પહેલાં તેમના ગરબડિયાં અક્ષરોવાળી નોંધમાં સગાવહાલાંને શું આપવું તે લખી જાય છે, જેમાં સ્નેહીઓની વહુઓને પણ યાદ કરી નાનકડી રકમ દેવાનું લખ્યું છે. નોકર-ચાકર, પટાવાળાને પણ ભૂલ્યાં નથી. તે સાથે “ કલકત્તામાં મધર ટેરેસાને રૂ.1000/- મારી રકમમાંથી મોકલજો,” તેવું પણ લખે છે. મધર ટેરેસાનો સીધો પરિચય તેમને ક્યારેય થયો નથી, પણ સાંભળીને અને છાપાં વાંચીને મેળવ્યો છે. આમાં તેમના કરુણાભીના હ્રદયના દર્શન થાય છે.

  અમારાં બાપુજી તથા તેમના ભાઈ ભાંડુઓ પર અમારાં દાદા –દાદીનાં સાત્ત્વિક અને ભક્તિમય જીવનની ઘણી મોટી અસર હતી. અમારાં દાદા સંસારના સર્વ વ્યવહારથી પર, પ્રભુભક્તિમાં જ લીન, તેમનું નામ-સ્મરણ અહોનિશ ચાલતું રહેતું. અમારાં દાદીમા ભક્તિની સાથે સંસારના વ્યવહારો જાળવવામાં નિપુણ. અમારાં કાકાઓ તથા ફઈબાઓ પણ ધર્મપરાયણ.

  આ છે અમારો વારસો અને તે વહેંચવાનો મનોરથ એટલે ‘હરિરસ.’

  અમારી દિકરી સોનલ દીન-દલિતની સેવામાં જીવન ઓળઘોળ કરવાની ભાવના સાથે જોડાઈ અને અકસ્માતે નાની વયમાં જ વિદાય થઈ તેને અમે કેમ ભૂલીએ?

  આ ‘હરિરસ’ વાંચનાર સૌના અંતરને ઉન્નત બનાવે તે ભાવના સાથે.

સંવત 2050, જેઠ સુદ 8                        વિનોદિની શાહ

      વિશ્વ—પ્રાર્થના

ઓ સ્નેહ અને કરુણામૂર્તિ પૂજ્ય પ્રભુ !

  તને નમસ્કાર હો ! નમસ્કાર હો !

      તું સચ્ચિદાનંદઘન છે.

તું સર્વવ્યાપાક, સર્વજ્ઞ, સર્વશક્તિમાન છે.

      તું સર્વાન્તર્યામી છે.

અમને ઉદારતા, સમદર્શિતા અને સમતા આપ.

      શ્રદ્ધા, ભક્તિ અને ડહાપણ આપ.

અમને આધ્યાત્મિક અંત:શક્તિ આપ, કે જેથી–

અમે વાસનાઓનું દમન કરી મનોવિજેતા બનીએ;

અમને અહંકાર, કામ, લોભ અને દ્વેષથી મુક્ત કર.

      અમારું હ્રદય દિવ્યગુણોથી ભરી દે.

  બધાં જ નામ રૂપોમાં તારું જ દર્શન કરીએ.

  બધાં જ નામ રૂપોમાં તારી જ સેવા કરીએ.

હંમેશાં તારું જ રટણ કરીએ, તારું જ સ્મરણ રહે,

      તારો જ મહિમા ગાઈએ.

કેવલ તારું જ પાપનાશક નામ અમારા હોઠ પર રહે.

          અમે તુંમાં જ સ્થિર થઈએ.

               હરિ ૐ તત્સત્

***************************************

(1)તું અખિલ બ્રહ્માંડમાં એક શ્રીહરિ

 અખિલ બ્રહ્માંડ એક તું શ્રી હરિ,

     જૂજવે રૂપે અનંત ભાસે;

દેહમાં દેવ તું, તેજમાં તત્ત્વ તું,

     શૂન્યમાં શબ્દ થઈ વેદ વાસે.       અખિલ0

પવન તું, પાણી તું, ભૂમિ તું,  ભૂધરા,

    વૃક્ષ થઈ ફૂલી રહ્યો આકાશે;

વિવિધ રચના કરી અનેક રસ લેવાને,

        શિવ થકી જીવ થયો એ  જ આશે. અખિલ0

વેદ તો એમ વદે શ્રુતિસ્મૃતિ સાખ દે,

       કનક કુંડલ વિશે ભેદ નહોયે;

ઘાટ ઘડિયા પછી નામરૂપ જૂજવાં,

      અ6તે તો હેમનું હેમ હોયે.         અખિલ0

વૃક્ષમાં બીજ તું, બીજમાં વૃક્ષ તું,

        જોઉં પટંતરો એ જ પાસે;

ભણે નરસૈંયો એ મન તણી શોધના

       પ્રીત કરું પ્રેમથી પ્રગટ થાશે.        અખિલ0

               નરસિંહ મહેતા

******************************

 (2)નીરખને ગગનમાં

નીરખને ગગનમાં  કોણ ઘૂમી રહ્યો?

        ‘તે જ હું ’ ‘તે જ હું ’શબ્દ બોલે;

શ્યામનાં ચરણમાં ઈચ્છું છું મરણ રે,

        અહીંયાં કોઈ નથી કૃષ્ણ તોલે.  નીરખને0

શ્યામ—શોભા ઘણી, બુદ્ધિ ના શકે કળી,

        અનંત ઓચ્છવમાં પંથ ભૂલી;

જડ ને ચૈતન્ય રસ કરી જાણવો,

      પકડી  પ્રેમે સજીવન મૂળી.     નીરખને0

ઝળહળ જ્યોત ઉદ્યોત રવિ કોટમાં,

            હેમની કોર જ્યાં નીસરે તોલે;

સચ્ચિદાનંદ આનંદ-ક્રીડા કરે,

        સોનાના પારણા માંહી ઝુલે.  નીરખને0

બત્તી વિણ, તેલ વિણ, સૂત્ર વિણ જો વળી,

         અચળ ઝળકે સદા અનળ દીવો;

નેત્ર વિણ નીરખવો, રૂપ વિણ પરખવો,

        વણજિહ્ વાએ રસ સરસ પીવો. નીરખને0

અકળ અવિનાશી એ, નવ જાયે કળ્યો,

                 અરધ—ઉરધની માંહે મહાલે;

નરસૈંયાનો સ્વામી સકળ વ્યાપી રહ્યો,

                 પ્રેમના તંતમાં સંત ઝાલે. નીરખને0

                 નરસિંહ મહેતા

*******************************

  1. વૈષ્વજન તો તેને કહીએ

વૈષ્ણવ જન તો તેને કહીએ, જે પીડ પરાઈ જાણે રે;

પરદુ;ખે ઉપકાર કરે તોયે, મન અભિમાન ન આણે રે.       ધ્રુ0

સકળ લોકમાં સહુને વંદે, નિંદા ન કરે કેની રે;

વાચ કાછ મન નિશ્ચળ રાખે, ધન ધન જનની તેની રે.  વૈષ્ણવ0

સમદૃષ્ટિ ને તૃષ્ણા ત્યાગી, પરસ્ત્રી જેને માત રે;

જિહ્વા થકી અસત્ય ન બોલે, પરધન નવ ઝાલે હાથ રે.  વૈષ્ણવ0

મોહ માયા વ્યાઓએ નહીં જેને, દૃઢ વૈરાગ્ય જેના મનમાં રે;

રાનનામશું તાળી લાગી, સકળ તીરથ તેના તનમાં રે. વૈષ્ણવ0

વણલોભી ને કપટરહિત છે, કામ ક્રોધ નિવાર્યાં રે;

ભણે નરસૈંયો તેનું દરશન કરતાં, કુળ એકોતેર તાર્યાં રે. વૈષ્ણવ0

               નરસિંહ મહેતા

**********************************

(4) સુખ દુ:ખ મનમાં ન આણીએ

સુખ દુ:ખ મનમાં ન આણીએ, ઘટ સાથે તે ઘડિયાં

ટાળ્યાં તે કોઈનાં નવ ટળે, રઘુનાથનાં જડિયાં સુખ0

નળરાજા સરખો નર નહીં, જેની દમયંતી રાણી

અર્ધે વસ્ત્રે વનમાં ભટક્યાં ન મળે અન્ન કે પાણી.        સુખ0

પાંચ પાંડવ સરખા બંધવા, જેની દ્રૌપદી રાણી

બાર વરસ વન ભોગવ્યાં, નયણે નિદ્રા ન આણી.   સુખ0

સીતા સરખી સતી નહીં, જેના રામજી સ્વામી

રાવણ તેને હરી ગયો, સતી મહાદુ:ખ પામી.        સુખ0

હરિશ્ચંદ્રરાય સતવાદિયો, તારા લોચની રાણી

તેને વિપત્તિ બહુ પડી, ભર્યા નીચ ઘેર પાણી.      સુખ0

રાવણ સરખો રાજિયો, જેને મંદોદરિ રાણી,

દસ મસ્તક છેદાઈ ગયાં, બધી લંકા લુંટાણી.       સુખ0

એ વિચારી હરિને ભજો, તે સહાય જ કરશે

જુઓ આગે સહાય ઘણી કરી, તેથી અર્થ જ સરશે.  સુખ0

સર્વ કોઈને જ્યારે ભીડ પડી, સમર્યા અંતરજામી,

ભાવત ભાંગી ભૂધરે, મહેતા નરસૈયાના સ્વામી.      સુખ0

                       નરસિંહ મહેતા

*************************************

(5જે ગમે જગતગુરુ દેવ જગદીશને

જે ગમે જગતગુરુ દેવ જગદીશને,

     તે તણો ખરખરો ફોક કરવો;

આપણો ચિંતવ્યો અર્થ કાંઈ, નવ સરે,

     ઊગરે એક ઉદ્વેગ ધરવો.

હું કરું હું કરું એ જ અજ્ઞાનતા,

     શક્ટનો ભાર જેમશ્વાન તાણે;

સૃષ્ટિ મંડાણ છે સર્વ એણી પેરે,

     જોગી જોગેશ્વર કોઈક જાણે.

નીપજે નરથી તો કોઈ ન રહે દુ:ખી

     શત્રુ મારીને સૌ મિત્ર રાખે;

રાય ને રંક કોઈ દૃષ્ટે આવે નહિ,

     ભવન પર ભવન પર છત્ર દાખે.

ઋતુ લતા પત્ર ફળ ફૂલ આપે યથા,

     માનવી મૂર્ખ મન વ્યર્થ શોચે;

જેહના ભાગ્યમાં જે સમે જે લખ્યું,

     તેહને તે સમે તે જ પહોંચે.

ગ્રંથ ગરબડ કરી વાત ન કરી ખરી,

     જેહને જે ગમે તેને પૂજે;

મન કર્મ વચનથી આપ માની લહે,

     સત્ય છે એ જ મન એમ સૂઝે.

સુખ સંસારી મિથ્યા કરી માનજો,

     કૃષ્ણ વિના બીજું સર્વ કાચું;

જુગલ કરજોડી નરસૈયોં એમ કહે,

     જન્મ પ્રતિજન્મ હરિને જ જાચું.

           નરસિંહ મહેતા

           ***********

(6)

મેરે તો ગિરધર ગોપાલ

મેરે તો ગિરધર ગોપાલ, દૂસરા ન કોઈ,

દૂસરા ન કોઈ, સાધો , સકલ લોક જોઈ.              ધ્રુ0

ભાઈ છોડ્યા બંધુ છોડ્યા, છોડ્યા સગા સોઈ,

સાધુ સંગ બૈઠ બૈઠા લોક-લાજ ખોઈ.             મેરે0

ભગત દેખ રાજી હુઈ, જગત દેખ રોઈ,

અ6સુવન જલ સીંચ સીંચ પ્રેમ-બેલી બોઈ.       મેરે0

દધિ મથ ઘૃત કાઢિ લિયો, ડાર દઈ છોઈ,

રાણા વિષકો પ્યાલો ભેજ્યો, પીય મગન હોઈ.    મેરે0

અબ તો બાત ફૈલ ગઈ, જાણે સબ કોઈ,

મીરાં એમ લગન લાગી, હોની હોય સો હોઈ.     મેરે0

********************************************

 

 

(7) સૂની મૈં હરિ આવનકી આવાજ

         સુની મૈં હરિ આવનકી આવાજ

મહલ ચઢી જોઉં મોરી સજની

                 કબ આવે મહારાજ           …સુની0

દાદુર મોર બપૈયા બોલે, કોયલ મધુરે સાજ,

ઉગ્યો ચંદ્ર ચહુ દિશિ ચમકે દામિનિ છોડે લાઅજ…સુની0

ધરતી રૂપ નવા6 નવાં ધરિયાં ઈન્દ્ર મિલનકે કાજ

મીરાં કે પ્રભુગિરિધર નાગર બેગિ મિલો મહારાજ…સુની0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(8) મુખડાની માયા

મુખડાની માયા લાગી રે,

મોહન પ્યારા !

મુખડું મેં જોયું તારું, સર્વ જગ થયું ખારું,

મન મારું રહ્યું ન્યારું રે,                      મોહન0

સંસારીનું સુખ એવું, ઝાંઝવાનાં નીર જેવું,

તેને તુચ્છ કરી ફરીએ રે,                    મોહન0

મીરાંબાઈ બલિહારી, આશા મને એક તારી,

હવે હું તો બડભાગી રે,                      મોહન0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(9) જૂનું તો થયું રે દેવળ

જૂનું તો થયું રે દેવળ જૂનું તો થયું,

મારો હંસલો નાનો ને દેવળ જૂનું તો થયું.

આ રે કાયા રે હંસા ડોલવાને લાગી રે,

પડી ગયા દાંત, માંયલી રેખું તો રહ્યું.   મારો હંસલો0

તારે ને મારે હંસા, પ્રિત્યું બંધાણી રે.

ઊડી ગયો હંસ, પીંજર પડી રે રહ્યું.      મારો હંસલો0

બાઈ ‘મીરાં ’ કહે પ્રભુ ગિરિધરના ગુણ,

પ્રેમનો પ્યાલો તમને પાઉં ને પીઉં .     મારો હંસલો0

                *******

(10)

 ગોવિંદો પ્રાણ અમારો

ગોવિંદો પ્રાણ અમારો રે, મને જગ લાગ્યો ખારો રે.

મને મારો રામજી ભાવે રે, બીજો મારી નજરે નાવે રે.

મીરાંબાઈના મ્હોલમાં રે હરિસંતનનો વાસ.

કપટીથી હરિ દૂર વસે, મારા સંતન કેરી પાસ.

રાણાજી કાગળ મોકલે રે, એજો રાણી મીરાંને હાથ.

સાધુની સંગત છોડી દો, તમે વસોને અમારે સાથ.

મીરાંબાઈ કાગળ મોકલે રે, દેજો રાણાજીને હાથ,

 રાજપાટ તમે છોડો, રાણાજી વસો સાધુને સાથ.

વિષનો પ્યાલો રાણે મોકલ્યો રે, દેજો મીરાંને હાથ.

અમૃત જાણી મીરા6 પી ગયાં, જેને સ્હાયશ્રીવિશ્વનો નાથ.

સાંઢવાળા, સાંઢ શણગારજે રે, જાવું સો સો રે કોસ.

રાણાજીના દેશમાં  મારે જળ રે પીવાનો દોષ.

ડાબો મેલ્યો મેવાડ રે, મીરાં ગઈ પશ્ચિમ માંહ્ય.

સર્વ છોડી મીરાં નીસર્યાં રે, જેનું માયામાં મનડું ન કાંય.

સાસુ અમારી સુષુમણા રે, સસરો પ્રેમ સંતોષ.

જેઠ જગજીવન જગતમાં, મારો નાવલિયો નિર્દોષ.

ચૂંદડી ઓઢું ત્યારે રંગ ચૂએ રે, રંગ બેરંગી હોય.

ઓઢું હું કાળો કામળો, દૂજો ડાઘ ન લાગે કોય.

મીરાં હરિની લાડણી રે, રહેતી સંત હજૂર.

સાધુ સંઘાતે સ્નેહ ઘણો, પેલા કપટીથી દિલ દૂર.

         મીરાંબાઈ

(11.) પાયો જી મૈંને રામ—રતન ધન પાયો

પાયોજી મૈંને રામ—રતન ધન પાયો. ટેક

વસ્તુ અમોલિક દી મેરે સત્ ગુરુ,

                 કિરપા ક્કર અપનાયો.     પાયોજી.

જનમ જનમકી પૂંજી પાઈ,

                 જગમેં સભી ખોવાયો,      પાયોજી0

ખરચૈ ન ખૂટૈ, વાકો ચોર ન લૂટૈ,

                 દિન દિન બઢત સવાયો.  પાયોજી0

સતકી નાવ, ખેવતિયા સત્ ગુરુ,

                 ભવસાગર તર આયો.   પાયોજી0

મીરાં કે પ્રભુ ગિરિધર નાગર

                 હરખ હરખ જસ ગાયો.  પાયોજી0

               મીરાંબાઈ

(12) ઝેર તો પીધાં છે જાણી જાણી

ઝેર તો પીધાં છે જાણી જાણી રે,

                      મેવાડના રાણા !

 ઝેર તો પીધાં છે જાણી જાણી !

             નથી રે પીધાં એ અજાણી !

                      મેવાડના રાણા 0

કોયલ ને કાગ રાણા ! એક જ રંગી રે !

         કડવી છે કાગડાની વાણી રે !

                      મેવાડના રાણા0

સંતો છે માતા રાણા ! સંતો છે પિતા !

         સંતોને રંગે હું લોભાણી રે !

                  મેવાડના રાણા 0

બાઈ  ‘મીરાં ’ કહે પ્રભુ ગિરિધર નાગર,

         તમને ભજીને હું વેચાણી રે !   –મીરાંબાઈ

(13) તૂ દયાલુ, દીન હૌં

તૂ દયાલુ, દીન હૌં, તૂ દાનિ, હૌં ભિખારી,

 હૌં પ્રસિદ્ધ પાતકી, તૂ પાપ –પુંજ-હારી.      તૂ દયાલુ0

નાથ તૂ અનાથકો, અનાથ કૌન મોસો?

મો સમાન આરત નહીં  આરત—હર તોસો.   તૂ દયાલુ0

બ્રહ્મ તૂ, હૌ6 જીવ, તૂ ઠાકુર, હૌં ચેરો,

તાત, માત, ગુરુ, સખા તૂ, સબ વિધિ હિતુ મેરો. તૂ દયાલુ0

તોહિં મોહિં નાતે અનેક, માનિયૈ જો ભાવૈ,

જ્યોં ત્યોં તુલસી કૃપાલુ ચરન—સરન પાવૈ. તૂ દયાલુ0

            તુલસીદાસ

*******************************************

(14) રઘુવર ! તુમકો મેરી લાજ !

રગુવર ! તુમકો મેરી લાજ !

સદા મં સરન તિહારી, તુમ બડે ગરીબનિવાજ

પ્કતિત—ઉધારન બિરુદ તિહારો સ્ત્રવન્ન સુની અવાજ

હૌં તો પતિત પુરાતન કહિયે, પાર ઉતારો જહાજ

અધ-ખંડન, દુ:ખ-ભંજન જનકે યહી તિહારો કાજ

તુલસીદાસ પર કિરપા કરિયે ભક્તિ—દાન દેહુ આજ

         તુલસીદાસ

****************************************************

(15) શ્રી રામચંદ્ર કૃપાલુ

શ્રી રામચંદ્ર કૃપાલુ ભજ મન હરણ ભવ-ભય દારૂણમ્ .

નવ—કંજ-લોચન કંજ –મુખ, કર કંજ, પદ કંજારુણમ્.    ..શ્રી0

કન્દર્પ અગણિત અમિત છબી નવ નીલ નીરદ સુંદરમ્ .

પટ—પીત માનહુ તદિત રુચિ શુચિ નૌમિ જનક-સુતાવરમ્.

…શ્રી0

ભજ દીન-બન્ધુ દિનેશ દાનવ દૈત્ય વંશ નિકંદનમ્.

રઘુનન્દ આનન્દકંદ કૌશલ-ચંદ દશરથ –નન્દનમ્ .

…શ્રી0

શિર મુકુટ કુંડલ તિલક ચારૂ ઉદાર અંગ વિભૂષણમ્ .

આજાનુ ભુજ શર ચાપ-ધર સંગ્રામ-જિત ખર-દૂષણમ્ .

…શ્રી0

ઈતિ વદતિ તુલસીદાસ શંકર શેષ મુનિ—મન રંજનમ્ .

મમ-હ્રદય-કંજ નિવાસ કુરુ કામાદિ ખલ-દલ ગંજનમ્ .

…શ્રી0

             તુલસીદાસ

 ***************************************************

(16) મારુતનંદન

મંગલ મૂરતિ મારુત નંદન

         સકલ અમંગલ મૂલ નિકંદન… મંગલ0

પવનતનય સંતન હિતકારી

    હ્રદય બિરાજત અવદ્ગ બિહારી…     મંગલ0

માતપિતા ગુરુ ગણપતિ શારદ

     શિવા સમેત શંભુ શુક નારદ…   મંગલ0

ચરનકમલ બંદઉ સબ કાહું

    દેહું રામ પદ નેહું નિબાહું…       મંગલ0

જય જય જય હનુમાન ગુંસાઈ

    કૃપા કરૌ ગુરુદેવકી નાઈ…        મંગલ0

બંદઉ રામ લખન બૈદેહી

    યહ તુલસી કે પરમ સનેહી…     મંગલ0

         તુલસીદાસ

*****************************************

(17) પ્રભુ ! મોરે અવગુણ ચિત્ત ના ધરો

 પ્રભુ ! મોરે અવગુણ ચિત્ત ના ધરો

સમદર્શી હૈ નામ  તુમારો, ચાહે તો પાર કરિ.          પ્રભુ0

એક નદિયા એક નાલ કહાવત, મેલો હિ નીર ભર્યો;

સબ મીલકે એક વરણ ભયો હૈ, સુરસરી નામ પર્યો.  પ્રભુ0

એક લોહા હૈ પ્રભુપૂજામેં, બાહિ એક પર્યો;

પારસ ગુણ—અવગુણ નહિ દેખત, કંચન કરત ખરો. પ્રભુ0

કોઈ નહિ દૂજો ઔર આશરો, ‘સૂરશ્યામ’ સંઘરો;

અબકી બેર મોહે પાર લગાવો, પણ પ્રભુ જાત ટરો. પ્રભુ0

             સૂરદાસ

 **************************************************

(18) અંખિયાં હરિ દરસનકી પ્યાસી

દેખ્યો ચાહત કમલનૈનકો, નિસિદિન રહત ઉદાસી –અં.0

આયે ઊધો ફિર ગયે આંગન, ડારિ ગયે ગર ફાંસી –અં0

કેસરિ—તિલક મોતિનકી માલા, વૃંદાવનકો વાસી  –અં0

કાહૂકે મનકી કૌ ન જાનત, લોગનકે મન હાંસી  —અં0

સૂરદાસ પ્રભુ ! તુમરે દરસ બિન લેહૌં કરવત કાસી –અં0

                                       —-સૂરદાસ

*************************************************

(19)

વૃક્ષનસે મત લે

વૃક્ષનસે મત લે, મન તૂ વૃક્ષનસે મત લે..

             કાટે વાકો ક્રોધ ન કરહીં,

                 સિંચત ન કરહીં, નેહ, મન તૂ0

ધન્ય ધન્ય યે પર-ઉપકારી,

                 વૃથા મનુજકી દેહ.

સૂરદાસ પ્રભુ કહં લગિ બરનૌં,

                      હરિજનકી મત લે.  મન તૂ0

                સૂરદાસ

************************************************

(20) સબસે ઊંચી પ્રેમસગાઈ.

સબસે ઊંચી પ્રેમસગાઈ,

દુર્યોધનકો મેવા ત્યાગો; સાગ વિદૂર ઘર પાઈ. ધ્રુવ

જૂઠે ફલ શબરી કે ખાયે,બહુવિધિ પ્રેમ લગાઈ,

પ્રેમકે બસ નૃપ-સેવા કીન્હીં, આપ બને હરિ નાઈ. સબસે0

રાજસુયજ્ઞ યુધિષ્ઠિર કીનો, તામેં જૂઠ ઉઠાઈ,

પ્રેમકે બસ અર્જુન-રથ હાંક્યો ભૂલ ગયે ઠકુરાઈ.   સબસે0

ઐસી પ્રીતિ બઢી વૃન્દાવન ગોપિન નાચ નચાઈ,

સૂર ક્રૂર ઈસ લાયક નાહીં કહં લગિ કરૌં બડાઈ.   સબસે0

                 સૂરદાસ

***************************************************

(21) મૈયા મોરી

મૈયા મોરી મૈં નહીં માખન ખાયો

ભોર ભયે ગૈયન કે પાછે,

મધુબન મોહિ પઠાયો.

ચાર પ્રહર બંસીબટ ભટક્યો(2)

સાંજ પરે ઘર આયો            મૈયા

મૈં બાલક બહિયન કો છોટો

છીંકો કેહિ બિધ પાયો.

ગ્વાલ-બાલ સબ બૈર પરે હૈ

બરબસ મુખ લપટાયો.         મૈયા

તું જનની  મનકી અતિ ભોરી,

ઈનકે કહે પતિયાયો

યહ લૈ અપની લકૂટી કંબરિયા,

બહ્ત હી નાચ નચાયો.        મૈયા

જિય તેરે કછુ ભેદ ઉપજી હૈ,

જાની પરાયો જાયો

સૂરદાસ તબ બિહંસી જશોદા,

લૈ ઉર કંઠ લગાયો.            મૈયા.

           સૂરદાસ

********************************************

(22) ભેદ ન જાણે કોઈ

ભેદ ન જાણે કોઈ

             સાહેબ તેરો, ભેદ ન જાણે કોઈ !

સાબુ લે લે, પાની લે લે,

             મલ મલ કાયા ધોઈ;

અંતર ઘટકો દાગ ન છૂટયો,

             કૈસે નિર્મલ હોઈ ?…..સાહેબ તેરો0

યા ઘટ ભીતર અગન જલત હૈ,

             ધૂંવા ન પરગટ હોઈ;

કે દિલ જાને અપનો,

             કૈસે પ્રીતિ હોઈ ?……સાહેબ તેરો0

જલ બિન વેલ, વેલ બિન તુંબા,

              બિન ફૂલે ફલ હોઈ,

કહત ‘કબીર ’ સુનો બાઈ સાધો,

         ગુરુ બિન જ્ઞાન ન હોઈ….સાહેબ તેરો0

                  કબીર

(23) મત કર મોહ તૂ

મત કર મોહ તૂ, હરિ ભજનકો માન તે,

નયન દિયે દરસન કરનેકો, શ્રવણ દિયે સુન જ્ઞાન રે.

વદન દિયા હરિગુણ ગાનેકો, હાથ દિયે કર દાન રે.

કહત કબીર સુનો ભાઈ સાધો, કંચન નિપજત ખાન રે.

                  કબીર

**************************************************

(24) જતનસે ઓઢી ચદરિયા

ઝિની ઝિની ઝિની ઝિની

                 બિની ચદરિયા. ધ્રુવ

કાહે કૈ તાના, કાહે કૈ ભરની

             કૌન તારસે બિની ચદરિયા.

ઈંગલા પિંગલા તાના ભરની

             સુષમન તારસે બિની ચદરિયા.

આઠ કંવલ દસ ચરખા ડોલૈ

             પંચ તત્ત્વ, ગુન તિની ચદરિયા.

સાંઈ કો સીયત માસ દસ લાગે

             ઠોક ઠોકકે બિની ચદરિયા.

સો ચાદર સુર નર મુનિ ઓઢી

             ઓઢિકે મૈલી કિની ચદરિયા.

દાસ કબીર જતનસે ઓઢી

         જ્યોંકી ત્યોં ધરિ દિની ચદરિયા.

             કબીર

 (25) મૈલી ચાદર ઓઢકે

મૈલી ચાદર ઓઢકે કૈસે દ્વાર તુમ્હારે આઉં?

હે પાવન પરમેશ્વર મેરે મન હી મન શરમાઉં.     ધ્રુવ0

તુને મુજે જગમેં ભેજા નિર્મલ દેકર કાયા

આકાર કે સંસારમેં મૈંને ઈસકો દાગ લગાયા

જનમ જનમકી મૈલી ચાદર કૈસે મૈ6 છુપાઉં?….   મૈલી0

નિર્મલવાણી પાકર તુજસે નામ ન તેરા ગાયા

નયન મૂંદ કર હે પરમેશ્વર કભી ન તુઝકો ધ્યાયા

મન વીણાકી તારે તૂટી અબ ક્યા ગીત સુનાઉં ?….  મૈલી0

ઈન પૈરોંસે ચલકર તેરે મંદિર કભી ન આયા

જહાં જહાં હો પૂજા તેરી કભી ન શીશ ઝૂકાય

હૈ હરિહર મૈં હાર કે આયા અબ ક્યા હાર ચઢાઉં? ..  મૈલી0

(26) પ્રભુજી !તુમ ચંદન

પ્રભુજી ! તુમ ચંદન, હમ પાની,

જાકી અ6ગ અંગ બાસ સમાની.     …પ્રભુજી0

પ્રભુજી, તુમ ઘન બન, હમ મોરા,

જૈસે ચિતવત ચંદ ચકોરા.          …પ્રભુજી0

પ્રભુજી તુમ દીપક, હમ બાતી

જાકી જોતિ બરૈ દિન રાતી.         …પ્રભુજી0

પ્રભુજી, તુમ મોતી, હમ ધાગા,

જૈસે સોનહિ મિલત સુહાગા.         …પ્રભુજી0

પ્રભુજી, તુમ સ્વામી, હમ દાસા,

ઐસી ભક્તિ કરૈ રૈદાસા,            …પ્રભુજી0

 

 

(27) સાધો! મનકા માન ત્યાગો

                 સાધો ! મનકા માન ત્યાગો.

કામક્રોધ, સ6ગત દુરજનકી તાતે, અહનિસ ભાગો.

                 સાધો ! મનકા માન ત્યાગો.

સુખ દુ:ખ દોનોં સમ કરી જાનૈ, ઔર માન-અપમાના.

હર્ષ-શોક તે રહે અતીતા, તિન જગતત્ત્વ પિછાના.

                 સાધો ! મનકા માન ત્યાગો.

અસ્તુતિ-નિંદા દૌ ત્યાગે, ખોજે પદ નિરવાના,

જન નાનક કહે ખેલ કઠિન હૈ, જૌ ગુરુ—મુક જાના.

                 સાધો ! મનકા માન ત્યાગો.

             ગુરૂ નાનક

 **********************************************

   

 

 

 

 

(28કાહે રે ! બન ખોજન જાઈ.

કાહે રે ! બન ખોજન જાઈ.

સર્વનિવાસી સદા અલેપા, તોહી સંગ સમાઈ     ધ્રુ0

પુષ્પ મધ્ય જ્યાં બાસ બસત હૈ, મુકુર માહિં જસ છાઈ

તૈસે હી હરિ બસૈં નિરંતર, ઘટ હી ખોજો ભાઈ            1

બાહર ભીતર એકૈ જાનૌ, યહ ગુરુ જ્ઞાન બતાઈ,

જન નાનક બિન આપા ચીન્હે, મિટૈ ન ભ્રમકી કાઈ 2

                *******

  ન જાણ્યું જાનકી નાથે

 થવાનું ના થવાનું કહે, નજૂમી કોણ એવો છે?

ન જાણ્યું જાનકી નાથે સવારે શું થવાનું છે !

હતો લંકેશ બહુ બળિયો, થયો બેહાલ ના જાણ્યું,

જગત સૌ દાખલા આપે, સવારે શું થવાનું છે !

જુઓ પાંડવ અને કૌરવ, બહુ બળિયા ગણાયા છે,

ન જાણ્યું ભીષ્મ જેવાએ, સવારે શું થવાનું છે !

થઈ રાજા રમ્યા જૂગટું, ગુમાવ્યુ6 પત્ની સૌ સાથે,

ન જાણ્યું ધર્મ જેવાએ, સવારે શું થવાનું છે !

અરે ! થઈ નારી શલ્યા તે કહો શું વાત છાની છે?

જણાયું તે ન ગૌતમથી, સવારે શું થવાનું છે !

સ્વરૂપે મોહિની દેખી, સહુ જન દોડતાં ભાસે,

ભૂલ્ય યોગી થઈ ભોળા, સવારે શું થવાનું છે !

હજારો હાય નાખે છે, હજારો મોજમાં મશગૂલ,

હજારો શોચમાં છે કે, સવારે શું થવાનું છે !

થવાનું તે થવા દેજે, ભલે મન-મસ્ત થઈ રહેજે,

ન જાણ્યું જાનકી નાથે સવારે શું થવાનું છે !

           *******

(29) નિશ્ચય ના મહેલમાં….

નિશ્ચેના મ્હેલમાં વસે મારો વ્હાલમો,

                       વસે વ્રજ—લાડિલો.

               જેરે જાયે તે ઝાંખી પામે જી રે !

ભૂલા ભમે તે બીજા સદનમાં શોધે રે,

               હરિ ના મળે એકે ઠામે જી રે !      …નિશ્ચે0

સત્સ6ગદેશમાં ભક્તિનગર છે રે

               પ્રેમની પોળ પૂછી જાજો રે !

વિરહતાપ પોળિયાને મળી મ્હેલે પેસજો રે,

           સેવા—સીડી ચઢી ભેળા થાજો રે !   …નિશ્ચે0

દીનતાપાત્રમાં મનમણિ મૂકીને,

                   ભેટ ભગવંતજીને કરજો રે,

હું ભાવ—પુંભાવ નોછાવર કરી રે,

                   શ્રીગિરિધરવર તનો વરજો રે.  …નિશ્ચે0

એરે મંડાણનું મૂળ હરિ—ઈચ્છા રે,

                   કૃપા વિના સિદ્ધ ન થાયે રે,

શ્રીવલ્લભશરણ થકી સહુ પડે સહેલું રે,

               દૈવી જનો પ્રતિ દયો ગાયે રે.       …નિશ્ચે0

                  દયારામ

***********************************

(30) હાટડિયે કેમ રે’વાશે ?

હાટડિયે કેમ રે’વાશે ભઈ,

               મારા રામની રજા નંઈ.

બેસવા સારુ હાટડી કીધી, હાટડી ખડી થઈ,

તેડાં આવ્યાં શ્રીરામનાં ત્યારે હાટડી પડે રઈ.     …હાટડિયે0

જમ જરાયલ ઢોલિયે બાંધ્યા, જરા મરણ નંઈ,

દશ મસ્તક ને વીશ ભુજાળો, રાવણ ન શક્યો રઈ. …હાટડિયે0

ઊંચી મેડી ને અજબ ઝરુખા, સુખમાં રહ્યો સૂઈ,

જમ રે આવી ઝાલિયો પછેં, લા’વ ન શક્યો લઈ. …હાટડિયે0

ધરમના કામમાં ઢીલ ન કરવી, વેળા જાશે વઈ,

દાસી જીવણ સત ભીમ પ્રતાપે, નામની નોબત થઈ …હાટડિયે0

            જીવણદાસ

***************************************

(31) હેતે હરિરસ પીજિયે:

2)હેતે હરિરસ પીજિએ

કઠણ ચોટ છે કાળની રે, મરણ મોટેરો માર

કંઈક રાણા ને કંઈક રાજિયા, હાંરે મેલી ચાલ્યા સંસાર.

                                 હેતે હરિરસ પીજિએ0

જાયા તે તો સર્વે જાશે રે, કોઈ કેડે કોઈ મોર

રંગ પતંગનો ઊડી જાશે રે, હાં રે જેમ આંકડાનો થોર.

                                  હેતે હરિરસ પીજિએ0

કેનાં છોરુ ને કેનાં વાછરુ રે, કેના માય ને બાપ

અંતકાળે જાવું એકલું , હાં રે સાથે પુણ્ય ને પાપ

                             હેતે હરિરસ પીજિએ0

સંસાર ધૂમાડાના બાચકા રે,જોતાં જોતાં જનાર

મરનારાં ને તમે શું રુવો? હાંરે, રોનારાં ક્યાં રેનાર !

                  હેતે હરિરસ પીજિએ0

દાસ ધીરો રમે રંગમાં રે, રમે દિવસ ને રાત

હું ને મારું મિથ્યા કરોહાં રે રમો હેતે પ્રભુ સંગાથ.

                             હેતે હરિરસ પીજિએ0

             ધીરો ભગત

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(32)મૂળ રે વિનાનું

મૂળ રે વિનાનું કાયા ઝાડવું  રે જી

એને પડતાં ન લાગે વાર                    મૂળ રે0

એને પુણ્ય રૂપી રે ખાતર પુરજો રે જી

એ જી એનાં મૂળિયાં પાતાળમાં જોને જાય   મૂળ રે0

એ જી એને સત્ય રૂપી જળ સિંચજો રે જી,

એ જી એની નૂરત સૂરત દોનું પાણિયાર          મૂળ રે0

એ જી શીલ ને સંતોષ એવાં ફળ લાગશે રે જી

એ જી એ તો અમર ફળ કહેવાય            મૂળ રે0         

એમ કહે ‘રવિરામ ગુરુ ભાણ પરતાપે

એ જી પ્રભુને ભજીને ઊતરો તમે ભવપાર     મૂળ રે0

 

             રવિરામ

************************************************

   

(33) મેરુ રે ડગે પણ…

 

મેરુ રે ડગે પણ જેના મન નવ ડગે

મરને ભાંગી પડે રે બ્રહ્માંડજી

વિપત્તિ પડે તો યે, વણસે નાહીં,

    ને ઈતો હરિજનના પરમાણજી…    મેરુ0

ચિત્તની તો વૃત્તિ જેની સદાય નિર્મળ

ને કોઈની  કરે  નહિ  આશજી

દાન દેવે પણ, રહેવે અજાચી

         ને રાખે વચનમાં વિશ્વાસ રે…  મેરુ0

હરખ ને શોકની જેને નવ આવે હેડકી,

ને આઠે  પહોર  રે’વે  આનંદજી

નિત્ય  રેવું રે સત્સંગમાં,

         ને તોડે મોહમાયા કેરા ફંદ રે…  મેરુ0

તન-મન-ધન જેણે ગુરુજીને અરપ્યાં

તે નામ –નિજારી નર ને નારજી

એકાંતે  બેસીને  આરાધ  માંડે,

    તો અલખ પધારે એને દ્વારજી…    મેરુ0

સંગત કરો, તો તમે એવાની કરજો,

જે  ભજનમાં  રહેવે  ભરપૂર રે,

ગંગાસતી  એમ  બોલિયાં,

    જેને નેણ તે વરસે ઝાઝાં નૂર રે… મેરુ0

         ગંગાસતી

********************************************

 

 

 

 

 

 

(34)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(47) પ્રેમળ જ્યોતિતારો દાખવી

પ્રેમળ જ્યોતિ તારો દાખવી

મુજ જીવન-પંથ ઉજાળ               ધ્રુ.

દૂર પડ્યો નિજ ધામથી હું ને ઘેરે ઘન અંધાર,

માર્ગ સૂઝે નવ ઘોર રજનીમાં, નિજ શિશુને સંભાળ,

                           મારો જીવન-પંથ ઉજાળ.   1

ડગમગતો પગ રાખ સ્થિર મુજ; દૂર નજર છો ન જાય,

દૂર માર્ગ જોવા લોભ લગીર ન, એક ડગલુંબસ થાય,

                           મારે એકડગલું બસ થાય. 2

આજ લગી રહ્યો ગર્વમાં હું ને માગી મદદ ન લગાર,       

આપ-બળે માર્ગ જોઈને ચાલવા હામ ધરી મૂઢ બાળ,

                              હવે માગું તુજ આધાર. 3

ભભકભર્યા તેજથી હું લોભાયો, ને ભય છતાં ધર્યો ગર્વ,

વીત્યાં વર્ષો ને લોપ સ્મરણથી સ્ખલન થયાં જે સર્વે,

                           મારે આજ થકી નવું પર્વ.     4

તારા પ્રભાવે નિભાવ્યો મને પ્રભુ આજ લગી પ્રેમભેર,

નિશ્ચે મને તે સ્થિર પગલેથી ચલવી પહોંચાડશે ઘેર.

                        દાખવી પ્રેમળ જ્યોતિની સેર.    5

કર્દમ ભૂમિ કળણભરેલી, ને ગિરિવર કેરી કરાડ,

ધસમસતા જળ કેરા પ્રવાહો, સર્વ વટાવી કૃપાળ,

                             મને પહોંચાડશે નિજ દ્વાર.    6

 રજની જશે ને પ્રભાત ઊજળશે , ને સ્મિત કરશે પ્રેમાળ,

દિવ્યગનોનાં વદન મનોહર મારે હ્રદયે વસ્યાં ચિરકાળ,

                          જે મેં ખોયાં હતાં ક્ષણ વાર.   7

       કાર્ડિનલ ન્યૂમેન

       અનુ. નરસિંહ દિવેટિયા

 

(55)  ઓચિંતો આવ્યો રે હરિનો ખેપિયો !

ઓચિંતો આવ્યો રે હરિનો ખેપિયો,

      લાવ્યો કાંઈ તાકીદના પયગામ:

ઉપાડો ડેરો રે તંબુ, આત્મા

        વસુધાના વધાવો મુકામ !….ઓચિંતો0

ભલે રે આવ્યો રે હરિના ખેપિયા,

            ભલે લાવ્યો તાકીદના પયગામ

આવું જો ઊભાઊભ તારી સાથમાં

            વસુધાનો વધાવું મુકામ !ઓચિંતો0

નથી કંઈ કહેવું, નથી કંઈ કારવવું,

            નથી કોઈને સોંપવી સંભાળ :

ઉઘાડા જિંદગીના મારા ચોપડા,

            નથી એમાં ઉકેલતાં આળ !ઓચિંતો0

નથી કાંઈ છાનું, નથી કંઈ છપનું,

            બધું યે છે જુગતે જાહેર;

આટોપું આ પળે મારી જાતરા;

            હાલું તારી હારે હરિને ઘેર.

            ભલે રે આવ્યો રે, હરિનો ખેપિયા0

કરસનદાસ માણેક

**************************************

(56) જીવન અંજલિ થાજો

જીવન અંજલિ થાજો, મારું  જીવન અંજલિ  થાજો !

ભૂખ્યાં કાજે ભોજન બનજો, તરસ્યાનું જળ થાજો;

દીનદુખિયાનાં આંસુ લ્હોતાં, અંતર કદી ના ધરાજો !

             મારું    જીવન અંજલિ  થાજો0

સતની કાંટાળી કેડી પર પુષ્પ બની પથરાજો;

ઝેર જગતનાં જીરવી જીરવી, અમૃત ઉરનાં પાજો !

                મારું      જીવન અંજલિ  થાજો0

વણથાક્યાં ચરણો મારા, નિત તારી સમીપે ધાજો;

હૈયાના  પ્રત્યેક  સ્પંદને,  તારું  નામ રટાજો !

           મારું      જીવન અંજલિ  થાજો0

વમળોની વચ્ચે નૈયા, મુજ હાલકડોલક થાજો;

શ્રદ્ધા કેરો દીપક મારો, નવ કદીયે ઓલવાજો !

                મારું      જીવન અંજલિ  થાજો0

                કરસનદાસ માણેક

                ***********

(72)શિખરું ઊંચા/ મનસુખલાલ ઝવેરી

શિખરું ઊંચા ને મારગ આકરા

નહિ કોઈ સાથ કે સંગાથ.

નહિ ત્યાં કેડી કે નહિ વાટ.

ચડવાં ચઢાણો તસુ તસુ એકલાં.

શિખરું ઊંચા ને મારગ આકરા

લિયે એ મારગ નર કોઈ બંકડા,

છોડી     આળ     ને પંપાળ,

રાખી   રામૈયા    રખવાળ.

કાચી રે છાતીના બેસે તાકતાં.

 શિખરું ઊંચા ને મારગ આકરા.

ચડે એ ઊંચે, જે માંહે ડૂબતાં,

જેને   આતમનો  સંગાથ,

એનો ઝાલે હરિવર હાથ.

પંડને ખુએ  તે પ્રીતમ પામતાં.

 શિખરું ઊંચા ને મારગ આકરા.

મનસુખલાલ ઝવેરી

**********************

Advertisements
વિશે

I am young man of 77+ years

Posted in miscellenous

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

વાચકગણ
  • 354,149 hits

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 280 other followers

તારીખીયું
ઓક્ટોબર 2018
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« સપ્ટેમ્બર   નવેમ્બર »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
સંગ્રહ
ઓનલાઈન મિત્રો
%d bloggers like this: