શાંત તોમાર છંદ–26

SH-26

શાંત તોમાર છંદ/સંપાદન:રમેશ સંઘવી/ રમણીક સોમેશ્વર

/મીડિયા પબ્લિકેશન

આતમ કેરી વાણી વિભાગ

પાના: 52-53

 

દોહરો

      પાની બાઢે નાવમેં, ઘરમેં બાઢે દામ  I

દોનું હાથ ઉલેચિયે, યહિ સયાનો કામ II

======

આરત

આપણે પ્રભુને પ્રાર્થના કરીએ અને તે પ્રાર્થના ઓછી ફળે તો, આપણે પરમની શક્તિમાં શંકા કરવાને બદલે આપણી પાત્રતા તરફ નજર કરીએ એટલે તરત મર્મ પકડાશે કે પાત્રતા પ્રમાણે જ ફળ મળ્યું છે. જેવો પાત્રતાનો વિકાસ થશે કે તરત જ ફળનું પ્રમાણ વધવા લાગશે.

ગંગાનો અફાટ જળરાશિ અગાધ અને અપાર છે; તમને ભીંજવવા અને તૃપ્ત કરવા, તમારા પાત્રને છલકાવવા તત્ત્પર છે, પણ તે તમારા પાત્રમાં સમાય તેટલું જ આપી શકે, તેથી વધારે નહીં.

જેટલું જળ જોઈએ, તેટલું પાત્ર લઈ જવું પડે.

પાત્ર જેટલું હોય , તેટલું જળ મળે.

પરમાત્માની કૃપાનું પણ આવું જ છે. પરમાત્માની શક્તિનું અવતરણ પણ એવું જ છે. આપણી પાત્રતા પ્રમાણે લાભ કરે. આપણે તો આપણા પાત્રને સતત વિકસાવતા રહેવાનું છે.

ગુણ સમૃદ્ધિ દ્વારા આપણી પાત્રતા વિકસાવીએ અને પરમના કૃપા-રસથી આપણા જીવનના પાત્રને છલોછલ છલકાવીએ.

પરમનું તો આપણને આમંત્રણ છે જ.

પરમ અને પાત્રતાનો મેળ થશે તો પાત્ર ભરપૂર ભરાઈ જશે.

(સૌજન્ય: ‘પાઠશાળા ગ્રંથ’ )

આપત્તિ એ આશીર્વાદ

આપત્તિને, મુશ્કેલીને, અડચણને આપણે ધિક્કારતા હોઈએ છીએ. જાતજાતના દુ:ખ અને ભાતભાતના સંતાપથી આપણે ઘેરાયેલા હોઈએ છીએ. શરીરની માંદગી , પરિવારનો ક્લેશ, ધંધામાં ખોટ, નોકરીમાં ઉપાધિઓ એ બધું આપણને હંફાવી નાખે છે. પણ આ બધી જ મુશ્કેલીઓનો એક જ જવાબ છે કે તેનો ધીરજ અને સમજણપૂર્વક સામનો કરવો. ત્માંથી ભાગી જવાથીતે મુશ્કેલી દૂર થતી નથી. પ્રથમ સ્વીકાર અને પછી થઈ શકે તે ઉપચાર આ જ આપણા હાથમાં છે.

મુશ્કેલીનો યોગ્ય સામનો કરવા માટે પ્રથમ તો તેને સમજી લેવી જોઈએ. આપણી અપેક્ષાથી કંઈક ઊલટું થાય તેને આપણે મુશ્કેલી કહીએ છીએ. એટલું યાદ રાખો કે હસતાં હસતાં કે રડતાં રડતાં આપણી આપત્તિને આપણે જ સહેવી પડે છે. તો પછી સહજતાથી, આનંદપૂર્વક તેને કેમ ન આવકારવી? અને આમ પણ કોઈ કસોટી, મુશ્કેલી કે પડકાર વિના જીવનનું સાચું પારખું પણ ક્યાં થઈ શકે છે? સોનું પ્રખર તાપ માં શેકાઈને શુદ્ધ બને છે તેમ જીવન પણ મુશ્કેલીઓ વચ્ચે જ ઘડાય છે. ઊંડાણ અને ધીરજપૂર્વક સમજીએ તો સમજાશે કે આપત્તિઓ આપણા વિકાસ માટે જ આવતી હોય છે. મુશ્કેલી વેળાએ જો સાચી સમજણ કેળવાય તો શા6તિ પણ રહે છે. સાચી સમજણ એટલે આપણા અહંકાર, મમભાવ, અપેક્ષાઓ, અધિકારની લાગણી આદિની ઓળખ. જો આટલું થશે તો આપણે અનુકૂળતામાં આનંદ અને પ્રતિકૂળતામાં પોક નહીં મૂકીએ. સમજણપૂર્વક આપત્તિને પણ આશીર્વાદમાં પલટી નાખીશું.

–રમેશ સંઘવી

*********

જીવનમાં શીખવાનો પહેલો પાઠ આ છે: કોઈને શીખ ન દેવાનો અને કોઈ પણ વ્યક્તિ પર દોષારોપણ ન કરવાનો દૃઢ સંકલ્પ કરો. ખરા મનુષ્ય બનો. ઊઠો. દોષનો ટોપલો જાતે જ વહન કરો. હમેશાં એ જ સાચું છે તેવો તેવો તમને અનુભવ થશે.

–સ્વામી વિવેકાનંદ

==========================================

પ્રેરક પ્રસંગ

સવારે ચાર વાગ્યે અને પ્રાર્થના કરવા ઉઠ્યા. હાથ-મોં ધોઈ પ્રાર્થના શરૂ કરીએ, તે પહેલાં બાપુએ(ગાંધીજીએ) મને પૂછ્યું, ‘રાતે સૂતાં પહેલાં તમે પ્રાર્થના કરેલી કે?’ મેં કહ્યું, ‘રાતે સૂતાં પહેલાં આવ્યો ત્યારે એટલો તો થાકી ગયો હતો કે પડ્યો તેવો જ ઊંઘી ગયો. પ્રાર્થના કરવાનું યાદ જ ન આવ્યું. હમણાં આપે પૂછ્યું, ત્યરે યાદ આવ્યું કે રાતની પ્રાર્થના રહી ગઈ,

મહદેવભાઈએ કહ્યું, ‘હું પણ પ્રાર્થના કર્યા વગરજ સૂઈ ગયેલો, પણ આંખ મળે તે પહેલાં યાદ આવ્યું એટલે ઉઠીને પથારીમાં બેસીને જ  પ્રાર્થના કરી લીધી. કાકાને ન જગાડ્યા.’

પછી બાપુએ કહ્યું, ‘ હું કલાક-દોઢ કલાક કાંતવાની હરિફાઈમાં બેઠો. ત્યાંથી આવ્યો ત્યારે એટલો થાકી ગયો હતો કે હું પણ પ્રાર્થના કરવાનું ભૂલી ગયો. અને એમ ને એમ ઊંઘી ગયો. રાત્રે બે—અઢી વાગ્યે આંખ ઊઘડી ગઈ ત્યારે યાદ આવ્યું કે સાંજની પ્રાર્થના કરી નથી. મને એવો આઘાત લાગ્યો કે આખું શરીર ધ્રુજવા લાગ્યું. જેની કૃપાથી જીવું છું, મારા જીવનની સાધના કરું છું, તે ભગવાનને જ ભૂલી ગયો ! આ કેવી ગફલત ! ભગવાનની ક્ષમા માગી, પણ ત્યારથી ઊંઘ નથી આવી. આમને આમ બસ બેસી રહ્યો છું.’

–કાકા કાલેલકર ‘બાપુની ઝાંખી’ માંથી

=======

પ્રેરણા

કરુણાની ખેતી કરો. પરોપકારનું પાણી પાઓ. પ્રામાણિકતાનું કાતર નાંખો. કામ અને ક્રોધના કચરાનું નિંદામણ કરો. પ્રેમનો વરસાદ થશે. સુખની કૂંપળો ફૂટશે. સંતોષના દાણા આવશે અને જીવનનું ખળું ભરાઈ જશે,

===========================================

પથ્ય

‘એરોબિક્સ’ નામનો ઊછળ-કૂદનો જે વ્યાયામ છે તેનો હેતુ શ્વસોશ્વાસ ફૂલે ત્યાં સુધી પગ ઉપર જુદી જુદી રીતે કૂદતા રહેવાનો હોય છે. જેથી હ્રદય અને ફેફસાં મજબૂત બને. પરંતુ એ વ્યાયામ સશક્ત લોકો માટે છે કે જેમને હ્રદયની, ફેફસાંની, સ્લીપ ડીસ્કની, ઘૂંટણના વાની કે એવી કોઈ બિમારી નથી. બીજા સૌએ તો બિનહાનિકારક એવી ચાલવાની કસરત જ કરવી રહી. ચાલવું એ પણ એક સારી એરોબિક્સ કસરત બની શકે, પરંતુ તેમ ત્યારે બને જ્યારે(1) ચાલવામાં શક્ય એટલી સારી ઝડપ હોય. (2) શ્વાસ ધીરે ધીરે ઊંડો લેવાય અને તે ધીરે ધીરે અને સંપૂર્ણ કાઢવામાં આવે અને (3) ચાલતી વેળા વાત ન કરાય, ન તો ચણાં—શીંગ ,પાન-સોપારી કે કશું પણ મોઢામાં નખાય. ચાલવાની કસરત એ વોકીંગ—બ્રિધીંગ કસરત છે. ફકત વોકીંગ નહીં.

–ડૉ.એમ.એમ. ભમગરા

=========

હાસ્યોપચાર

એક વૈજ્ઞાનિકનો દાવો છે કે અમુક પ્રકારનું સંગીત બહેરાપણા માટે ઉપકારક નીવડી શકે છે. તો કેટલાકને એમ પણ લાગે છે કે અમુક પ્રકારના સંગીતમાં બહેરાપણું ઉપકારક નીવડી શકે.

*********

પૂરતી ઊંઘ જરૂરી છે.

ઊંઘતા પહેલાં શવાસન કરો.

ધ્યાનથી સૂક્ષ્મ સચ્ચાઈમાં એકાગ્ર બનો.

*******************************************

 

વિશે

I am young man of 77+ years

Posted in miscellenous

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

વાચકગણ
  • 522,417 hits

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 275 other followers

તારીખીયું
નવેમ્બર 2017
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  
સંગ્રહ
ઓનલાઈન મિત્રો
%d bloggers like this: