shaant-15

SH-15

શાત તોમાર છંદ/સંપાદન:રમેશ સંઘવી0 રમણીક સોમેશ્વર

/મીડિયા પબ્લિકેશન

આતમ કેરી વાણી વિભાગ

પાના: 30-31

 

દોહરો

હરિનું નામ રસાયણ સેવે,પણ પથ્ય પળાય નહીં,

તો તેનું ફળ લેશ ન પામે, ભવ રોગ કદી જાય નહીં.

*********

 આરત

વ્હાલા પ્રભુ

કૃપા કરી મારા જીવનમાં, હ્રદયમાં અને મનમાં

અભાવની જે ગ્રંથિઓ બંધાઈ ગઈ છે એનાથી મને મુક્ત કરો.

મારામાં જે નથી નથીનો ભાવ, નથી કરી શકતી અને ન થઈ શકે

એવા જે વિચારો સવાર થઈ ગયા છે એનાથી મને છોડાવો.

તમે મને કૃપા કરીને આ થઈ શકે, ન થઈ શકે કે ન કરી શકાય,

એવી મારા મનમાં રહેલી ગ્રંથિઓને ભુલાવી દો.

વ્હાલા પ્રભુ,

આજે હું તમારી પાસે અત્યંત નમ્રતાપૂર્વક અને

પૂરા આદરથી માંગું છું કે મારા જીવનના દરેક ભાગમાં

વ્યાપેલા નકારાત્મક વલણમાંથી મને મુક્ત કરો

અને એ વૃત્તિને ભૂંસી નાખો, કાઢી નાખો.

તમારી કૃપા અને કરૂણા માટે હું ખૂબ આભારી છું.

આ બધા જ શબ્દો જે હું બોલી છું  એ ઈશ્વરી શક્તિથી થઈ શકે

હવે એ મારા જીવનમાં સત્ય બની રહો.

–ઈયાન્લા વાન્ઝાન્ટ

અનુ.આશા દલાલ(‘રોજ રોજ હું કરું પ્રાર્થના’માંથી)

*******************************************

ચિતા સે ચિંતા બુરી

આજનો માનવ અનેક પ્રકારની તાણ—ખેંચ વચ્ચે જીવતો હોય છે. ભૂતકાળમાં ક્યારેય નહોતાં એવાં સુખ—સુવિધાના સાધનો આજે ઉપલબ્ધ હોવા છતાં આપણને ચિંતા કેમ રહે છે? મન અશાંત –બેચેન કેમ રહે છે? આજના યુગની સ્પર્ધા, ગળાકાપ હરિફાઈ,અસલામતે, બે પેઢી વચ્ચેની સંવાદિતાનો અભાવ, પૈસાપાછળની આંધળી દોટ, ઉપભોક્તાવાદ આ બધાને લીધે આજનો માનવ શરીર-મનમાં ભારે તનાવ ભોગવતો જોવા મળે છે.

સિકંદરની એક કથા જાણીતી છે. એક ખેડૂત વૃક્ષની છાંયામાં નિરાંતે આરામ કરતો હતો. તેને સિકંદરે ભવિષ્યના આરામ માટે મહેનત કરવાની સલાહ આપી . પેલાએ પૂછયું: ‘તમે શું કરો છો?’ અને સિકંદરે પોતાના વિશ્વવિજયની કથા કહી. ખેડૂતે પૂછ્યું: ‘આ બધું જીતીને શું કરશો?’ સિકંદર કહે, ‘બસ પછી આરામ કરીશ.’ખેડૂત મર્માળુ હસીને કહે, ‘જે તમે વર્ષોની મહેનત અને માનવ સંહાર પછી કરવા માગો છો તે તો હું અત્યારે જ કરી રહ્યો છું.’

અને વાત પણ સાચી. વધુને વધુ મેળવવાની લાહ્યમાં આપણે આજે સ્વસ્થ રહી શકતા નથી. સૌ કોઈને કોઈને કોઈ પ્રકારની ચિંતા સતત સતાવતી હોય છે. કહેવાયું છે કે ચિંતા એ ચિતા કરતા પણ વધારે ખતરનાક છે. ચિતા તો મરેલાને એક વખત બાળે છે પણ ચિંતા જીવતાને સતત બાળતી રહે છે.

વિચાર કરશું તો જણાશે કે આપણી મોટાભાગની ચિંતાઓ કાલ્પનિક છે. જેનું અસ્તિત્વ જ નથી. તેનાથી ભય કે ચિંતા સેવવી એ મૂર્ખતા નથી શું? જીવનમાં સુખ અને દુ:ખ, વસંત અને પાનખર તો આવ્યા જ કરવાના. પરંતુ ધીરજ અને વિશ્વાસથી મોટા મોટા ઝંઝાવાતો વચ્ચે પણ ટકી જવાય છે અને સ્વસ્થ રહી શકાય છે. તટસ્થતાપૂર્વક જીવવું અને પુરુષાર્થ કર્યા કરવો એ આપના હાથની વાત છે. યાદ રાખો કોઈ એક દ્વાર બંધ થાય છે ત્યારે મોટાભાગે બીજું દ્વાર ખૂલતું જ હોય છે.

–રમેશ સંઘવી

******************************************

પ્રેરક પ્રસંગ

આઈન્સ્ટાઈનના એક વિજ્ઞાની મિત્ર બર્લિનના તેમના નિવાસસ્થાને મળવા આવ્યા હતા. વાતચીત દરમ્યાન બંને મિત્રોએ પોટ્સ ડેમ પુલ પાસે આવેલી એક વેધશાળા જોવા જવાનું વિચાર્યું. તેનો દિવસ’ ને સમય નક્કી કર્યા, અને પુલના અમુક છેડે ભેગા થવાનું ઠરાવ્યું.

પેલા મિત્ર બર્લિન શહેરના અજાણ્યા હતા. પોતાની મુશ્કેલી જણાવતાં એમણે કહ્યું, “કદાચ હું ઠરાવેલ સમયે ન પહોંચી શકું તો?”

આઈન્સ્ટાઈને કહ્યું:” અરે ! તેથી શો ફેર પડવાનો હતો? તમારી રાહ જોતો હું પુલને છેડે ઊભો રહીશ.”

મિત્રને સંકોચ થયો:” એમ તમારો સમય બગડે.”

આઈન્સ્ટાઈન :” મારા સમયની ચિંતા ન કરો. જે જાતનું  કામ હું રોજ કરું છું તે હું ગમે ત્યાં કરી શકું છું.”

એ જવાબથી પણ મિત્રને સંતોષ ના થયો. વિવેક ખાતર આમ કહેતા હશે તેમ માની તેમણે પૂછ્યું:”ત્યાં પુલને છેડે ઊભા ઊભા તમારું રોજિંદું કામ તમે કેવી રીતે કરી શકો? તે મને સમજાતું નથી.”

આઈન્સ્ટાઈને હસતાં હસતાં કહ્યું:” અરે, એ તો સાવ સહેલું છે. અભ્યાસખંડમાં બેસીને વિજ્ઞાનના કોયડાઓ પર જો હું ચિંતન કરી શકતો હોઉં, તો પોટ્સ ડેમપુલને છેડે ઊભો ઊભો એ જાતનું ચિંતન કરવાને હું ઓછો શક્તિમાન છું એમ તમે શા માટે માનો છો? “

“મને સમય નથી”—એમ કહેવામાં કેટલાક લોકો ગર્વ લે છે, પણ આઈન્સ્ટાઈન તો “મને હંમેશા સમય મળી રહે છે”—એમ કહેવામાં ગર્વ અનુભવતા.

–કુસુમબેન દેસાઈ

*********

સાચું બોલવાનો એક ફાયદો છે કે પછી

આપણેશું બોલેલા તે યાદ રાખવું પડતું નથી.

***********************************************

પથ્ય

જીવન શક્તિને સક્રિય બનાવવાનો, જગાડવાનો એક શ્રેષ્ઠ અને બિન ખર્ચાળ, સહુ કરી શકે તેવો, બિન નુકસાનકારક ઉપાય છે ઉપવાસ. અહી6 ઉપવાસ એટલે ખોરાકનો ત્યાગ કે માત્ર સૂચવેલ ફળરસ કે ઉકાળેલાં પાણી ઉપર રહેવુ6 અને ‘મન’ ને આત્મસ્થ કરી મૌનપૂર્વક મનોભ્યાસ કરવો. આયુર્વેદે આ ચિકિત્સાને પ્રાયશ્ચિત પણ કહેલ છે. રોગોને દૂર કરવા અને મનને સંતુલનમાં રાખવા માટે ઉપવાસ કરવા સમાન કોઈ ઈલાજ નથી કે કોઈ શાસ્ત્ર નથી.

*****

સામાન્ય રીતે બીજને રાત્રે પાણીમાં પલાળી, બીજા દિવસે સવારે કાઢી, ધોઈ, ભીનાં કપડાંમાં બાંધી, ચોવીસ કલાક લટકાવી રાખવાથી તેમાં સરસ અંકુરો ફૂટી નીકળે છે. ઋતુ પ્રમાણે તેમાં ઓછો—વત્તો સમય લાગે છે. અંકુરિત થવાથી બીજમાં રહેલ સુષુપ્ત ચેતના—શક્તિમાં જીવંતતા આવે છે. આ ક્રિયા દરમ્યાન તેમાં ઉપયોગી રસાયણો(Enzymes) પેદા થાય છે. આ એન્ઝાઈમ્સ શરીરના કોષોને દીર્ઘ યુવાન અવસ્થામાં રાખે છે. વૈજ્ઞાનિક રીતે પુરવાર થયેલ છે કે અંકુરિત અવસ્થામાં અનાજ બીજમાંના જુદા જુદા વિટામિનોમાં સૂકવેલ અનાજ જ બીજ કરતાં અનેક ગુણોનો વધારો થાય છે. આમ આ અંકુરિત ફણગાવેલું અનાજ સુપાચ્ય, શરીરનાં કોષોને નવું જીવન દેનાર, વૃદ્ધાવસ્થા મોડી લાવનાર, પ્રોટીન, સ્ટાર્ચ વગેરે પૂરાં પાડનાર, આળસ-તંદ્રા દૂર કરી તાજગી આપનાર નીવડે છે.

==========

    હાસ્યોપચાર

ડૉક્ટર ! તમે કદી તમારા નિદાનમાં ભૂલ કરી છે?

હા, એક જ વાર, એક બાઈને મેં અપચો છે એમ કહીને થોડી દવા આપેલી, પછી જ ખબર પડી કે એ તો એપેન્ડીક્સ કહી કાઢી શકાય એટલી ધનવાન હતી.

==================================

 

વિશે

I am young man of 77+ years

Posted in miscellenous

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

વાચકગણ
  • 522,839 hits

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 275 other followers

તારીખીયું
નવેમ્બર 2017
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  
સંગ્રહ
ઓનલાઈન મિત્રો
%d bloggers like this: