kaavyayaatra/udayana Thakkar

બ્લેક અન્ડ વ્હાઈટ સમય

(જન્મભૂમિ-પ્રવાસી,17/09/2017, મધુવન પૂર્તિ, પાનું:4)

આંખ સામે આલબમ જ્યાં જૂનું આવી જાય છે,

બ્લૅક  ઍન્ડ વ્હાઈટ સમય પણ રંગ ભીનો થાય છે

બાના બોખા સ્મિતવાળો ચહેરો જ્યારે જોઉં છું

આજ પણ ફોટા મહીંથી વારતા સંભળાય છે

જે દીવાલો પર કરેલા હોય લીટા આપણે

એ જ દીવાલો ઉપર ફોટો કદી ટીંગાય છે

એક પણ એંગલથી એ મોડૅલ જેવાં છે નહીં

લગ્ન કરતાંય મમ્મીપપ્પા કેટલાં શરમાય છે

એ નિખાલસતા, ઊમળકો, પ્રેમ ક્યાંથી લાવશું?

જૂના ફોટા પાડવા ક્યાં એટલા  સ્હેલાય છે?

–અંકિત ત્રિવેદી

આંખ સામે આલબમ જ્યાં જૂનું આવી જાય છે,

બ્લૅક એન્ડ વ્હાઈટ સમય પણ રંગભીનો થાય છે

જૂનું આલબમ માંડ માંડ મળ્યું, એવું નથી. આલબમ આંખ સામે આવી ગયું, અણધાર્યું. તસવીરો જોતાં, ઉરતંત્ર ઝંકૃત થી ઊઠ્યું.(પોએટ્રી ઇઝ ધ સ્પોન્ટેનીઅસ ઓવરફલો ઓફ પાવરફુલ ઇમોશન્સ –વર્ડ્સવર્થ.) ફેસબુક અને વ્હોટ્સેપનો જમાનો નહોતો. આપણાં દાદા-દાદીની તસવીરો કેટલી મળે? જે મળે તે બ્લૅક ઍન્ડ વ્હાઈટ હોવા છતાંય રંગીન લાગે, એ મળતાં આપણા ભૂખરા દિવસોય રંગભીના થાય. (‘રંગભીનો’ શબ્દથી ‘આંખ’ પણ ભીની થાય છે.)

બાના બોખા સ્મિતવાળો ચહેરો જ્યારે જોઉં છું

આજ પણ ફોટા મહીંથી વારતા સંભળાય છે.

આપણા મગજની રચના જ એવી છે કે ત્રાસદાયક વાતોની સ્મૃતિ વિગતવાર ન સચવાય. બા છણકો નહોતી કરતી? પણ ફોટો પડાવતી વખતે સ્મિત કરવાનો રિવાજ છે.

જે દીવાલો પર કરેલા હોય લીટા આપણે

એ જ દીવાલો ઉપર ફોટો કદી ટીંગાય છે

દીવાલો એની એ જ છે, બસ લિસોટા ગયા અને છબીઓ આવી. શાયરને બે વાતનો રંજ છે:’બાળપણ ગયું અને બા-બાપુ છબી બનીને રહી ગયાં.

 

એક પણ એંગલથી એ મોડેલ જેવાં છે નહીં

લગ્ન કરતાં મમ્મીપપ્પા કેટલાં શરમાય છે

બીજી પંક્તિ વાંચતાં આશ્ચર્ય થાય: દીકરો મમ્મીપ્પ્પાનાં લગ્ન જુએ? પછી યાદ આવે: લગ્નનું આલબમ જુએ છે. ફોટો–

આલબમ વિશેની ગઝલ હોવાથી એમાં ‘એંગલ’ અને ‘મોડેલ’ શબ્દો સહજપણે ગોઠવાઈ જાય છે. બા—બાપુ મોડેલ જેવાં દેખાતાં નથી, છતાં સંતાનને માટે રોલ—મોડેલ જેવાં હોય છે.

એ નિખાલસતા, ઉમળકો, પ્રેમ ક્યાંથી લાવશું?

જૂના ફોટા પાડવા ક્યાં એટલા  સ્હેલાય છે?

બીજી પંક્તિમાં અલ્પોક્તિ (અંડર સ્ટેટમેન્ટ) નો પ્રયોગ થયો છે. જૂના ફોટા પાડવા અસંભવ છે, પરંતુ શાયર કહે છે: જૂના ફોટા પાડવા સહેલા નથી. શૈશવની નિખાલસતા હવે રહી નથી. મેક-અપ કરીને ચહેરા પર ઉમળકો ચીતરી શકાય નહીં. શરૂઆતમાં કાફિયા (પ્રાસ) તરીકે માત્ર ક્રિયાપદો આવે છે: ‘જાય,થાય, સંભળાય, ટીંગાય, શરમાય.’ છેલ્લા કાફિયા તરીકે વિશેષણ (‘સ્હેલાય’) મૂકીને શાયરે સાનંદાશ્ચર્ય સર્જ્યું છે. આખી ગઝલમાં અતીત રાગ (નોસ્ટાલ્જિયા) નો સળંગ અભાવ છે.

—————————————————–

વિશે

I am young man of 77+ years

Posted in miscellenous

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

વાચકગણ
  • 522,216 hits

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 275 other followers

તારીખીયું
સપ્ટેમ્બર 2017
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  
સંગ્રહ
ઓનલાઈન મિત્રો
%d bloggers like this: