(બાળકોનું મહાભારત/ભાગ પહેલો/રમણલાલ નાનાલાલ/ અંશો-2)

 

(બાળકોનું મહાભારત/ભાગ પહેલો/રમણલાલ નાનાલાલnઆ અંશો-2)

ભીમનાં તોફાન

(પાના: 22 થી 26)

બાળકોની નિર્દોષ રમતગમત, અને તેમના કિલકિલાટથી પાંડુ રાજાનું હૈયું હરખથી નાચતું હતું.વનમાં પણ પાંડુ રાજા સુખી હતા, પણ એ સુખ ઝાઝો વખત  ન ટક્યું. મહારાજ પાંડુ નાની ઉંમરે મરણ પામ્યા. કુંતી અને માદ્રીના સંતાપનો પાર ન રહ્યો. તે વેળા અપ્તિ મરી જાય તો એની પાછળ સતી થવાનો રિવાજ હતો. કુંતી અને માદ્રી બંને સતી થવા તૈયારી કરવા લાગી. પણ આખરે પાંચ પાંચ બાળકોના ઉછેરનું અગત્યનું કાર્ય કરવાનું હોવાથી માદ્રીની વિનવણીથી કુંતીએ સતી થવાનો વિચાર માંડી વાળ્યો.

જંગલમાં સુખડનાં લાકડાની ચિતા ખડકી પાંડુ રાજાનું શબ ખોળામાં લઈ માદ્રીએ અગ્નિપ્રવેશ કર્યો. માદ્રી સતી થઈ. એણે પોતાના બંને પુત્રો નકુળ અને સહદેવની સોંપણ કુંતીને કરી હતી.

જંગલના ઋષિમુનિઓની મદદ લઈ કુંતી બાળકોને લઈ યોગ્ય કાળે હસ્તિનાપુર પહોંચી. પાંડુના સ્વર્ગવાસના સમાચાર સાંભળી આખા રાજ્યમાં શોકનું મોજું ફરી વળ્યું. હસ્તિનાપુરમાં પાંડુની ઉત્તરક્રિયા વિધિપૂર્વક કરવામાં આવી.

ધૃતરાષ્ટ્રને ત્યાં સો-પુત્રોનો જન્મ થયો. એમાં નવ્વાણું પુત્રો અને એક પુત્રી ગાંધારીથી થયાં હતાં, જ્યારે એક પુત્રીબીજી સ્ત્રીથી થયો હતો. જે વેળા હિમાલયમાં નિર્જન જંગલોમાં ભીમસેનનો જન્મ થયો હતો, તે જ વેળાએ હસ્તિનાપુરમાં દુર્યોધનનો જન્મ થયો હતો. યુધિષ્ઠિરનો જન્મ સૌથી પહેલાં થયેલો હતો, એટલે પાંડવો હસ્તિનાપુરમાં આવ્યા પછી ભીષ્મે વિદુર વગેરે આગેવાન સલાહકારોની સંમતિ લઈ હસ્તિનાપુરની ગાદીના વારસ તરીકે યુધિષ્ઠિરને ઠરાવ્યો હતો.

ધૃતરાષ્ટ્ર મનનો મેલો હતો. એને પોતાનો ભત્રીજો રાજગાદીનો વારસ થાય એ વાત કાળજામાં ખટકી. મારો પુત્ર દુર્યોધન શા માટે રાજગાદીનો વારસ ન થાય એની એને ચટપટી લાગી હતી.એણે વિદુરને એ બાબતમાં પૂછી જોયું હતું. પણ એવો અન્યાય થવા દેવાની સૌએ સાફ ના પાડી દીધી હતી.

પાંડુ અને ધૃતરાષ્ટ્રના વંશનો વેલો સારી રીતે ફૂલ્યોફાલ્યો જોઈ સત્યવતીને સંતોષ થયો. તેને સંસારમાં રહેવાનું હવે ગમ્યું નહિ. વનમાં જઈ હરિભજન કરી કાયાનું કલ્યાણ કરવાનો સંકલ્પ કર્યો. ભીષ્મે એ બાબતમાં સંમતિ આપી. સત્યવતી જંગલમાં ગઈ. એની સાથે એની બંને પુત્રવધૂઓ અંબિકા અને અંબાલિકા પણ ગઈ. ત્યાં તેમણે પોતાની જિંદગી ઈશ્વરભજનમાં પૂરી કરી.

પાંડુના પુત્રો પાંડવો કહેવાયા.તેમ ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રો કૌરવો કહેવાયા. કૌરવોમાં સૌથી મોટો પુત્ર દુર્યોધન હતો. તેનાથી નાનો દુ:શાસન અને તેનાથી નાના બીજા ભાઈઓ હતા. કન્યાનું નામ દુ:શલા.

દુર્યોધન સ્વભાવનો બહુ લોભી, અદેખો અને ઝેરીલો હતો. એનાથી કોઈનું સારું કદી જોઈ શકાતું નહિ. હસ્તિનાપુરની રાજગાદીના વારસો પાંડવો થયા એથી હૈયામાં વેરને અદેખાઈની જ્વાળાઓ ભડ—ભડ સળગી રહી હતી. એ વેરનો અગ્નિ શાંત કરવાને બદલે દુ:શાસન વ્ગેરે એના જેવા જ એના દુષ્ટ ભાઈઓ, અને મામો શકુનિ, જાતજાતની કિન્નાખોર વાતો વતી એને ભંભેરી એનો અગ્નિ વધારતા જતા હતા.

પાંડવો એવા ઝેરીલા ન હતા. પાંડવો હસ્તિનાપુરમાં આવ્યા પછી એમને વારંવાર કૌરવોના સમાગમમાં આવવું પડતું. એ સૌમાં કૌરવોને ભીમસેનની ભારે બીક રહેતી.

ભીમસેન સ્વભાવનો દુષ્ટ નહોતો, પણ એને ધિંગામસ્તી અને તોફાન બહુ ગમતા. એનો સ્વભાવ ભારે ટીખળી હતો. કૌરવ ભાઈઓને એ રમતમાં ને રમતમાં ખૂબ સંતાપતો.

ભીમસેનના અટકચાળાંનો પાર નહોતો. કોઈ કોઈ વાર બે કૌરવકુમારોને કમરેથી પકડી બંનેનાં માથાંની ટક્કર લગાવતો. કોઈ વેળા એમને વાળ વતી પકડી ચકરડી ખવડાવતો. કોઈ કોઈ વાર એમને પગ વતી ઘસડીને ફેરવતો.

ભીમસેનની ખબર લેવા પચીસ-પચાસ કૌરવ ભાઈઓ એકઠા મળી ભીમસેનને મારવાનો યત્ન કરતા. ભીમસેનનું શરીર એવું કસાયેલું અને વજ્ર સરખું હતું કે એકસામટા પચાસ જણ ગડદાપાટુ કરે તેની પણ એને પરવા નહિ. ઊલટું મારનારના હાથ ચમચમતા.

કૌરવો રાજમહેલના બગીચામાં ફ્ળઝાડ ઉપર ફળ તોડવા ચઢતા. ભીમસેન ગુપચુપ પાછળથી આવી આખું ઝાડનું ઝાડ બાથમાં ઘાલી હચમચાવી જમીન ઉપર ઝીંકાતા.

નદીએ નાહવા જાય તો જમુનાના જળમાં પાંચ-સાત કુમારોનાં માથાના વાળ પકડી એમને પાણીમાં ડૂબકાં મરાવતો ને બૂમાબૂમ પડાવી પછી બહાર કાઢતો. બિચારા કૌરવો ભીમસેનની ધિંગામસ્તીથી ત્રાહિ ત્રાહિ પોકારી જતા.

જમવાનું કર્યું હોય ત્યારે તો ભીમસેનના તોફાનનું પૂછવું જ નહિ. પત્રાવળીઓ પીરસાય એટલામાં તો ભાઈઓનાં ભાણાંનાં મિષ્ટાન્નો ગડપગડપ પેટમાં પધરાવી દે ! કૌરવો એટલા ચિડાય કે ન પૂછો વાત. પણ ભીમસેન આગળ એમનું કશું ચાલતું ન હતું.

*********************************

 

 

 

નાગલોકમાં

(બાળકોનું મહાભારત/ભાગ પહેલો/રમણલાલ નાનાલાલ)

(પાના: 27 થી 31)

ભીમસેન કૌરવોને રંજાડતો અને તેમને પજવતો, તે તેમના પ્રત્યેના વેરને લીધે નહિ . એ બહુ ભોળો હતો. બાલસ્વભાવને લઈને જ મસ્તીતોફાન કરી કૌરવભાઈઓને પજવતો હતો.

પરંતુ કૌરવો એના જેવા ભોળા નહોતા. તેઓ કપટી ને ખિન્નાખોર હતા. દુર્યોધને વિચાર કર્યો કે આ ઉંમરે ભીમ આપણને આટલો ત્રાસ આપે છે, તો મોટપણે એ શું નહિ કરે? એ આપણને જીવતા રહેવા દેશે કે કેમ એ પણ શંકા છે. પછી હસ્તિનાપુરની ગાદી મેળવવાની વાત ક્યાં? ભીમ સિવાય બીજા પાંડવભાઈઓને તો ગમે તે રીતે પણ પહોંચી વળાશે,પણ એ ભીમને તો પહોંચી જ નહિ શકાય. ભીમનો કોઈ પણ રીતે નાશ થવો જ જોઈએ.

દુર્યોધને પોતાના ભાઈઓ સાથે છૂપી મસલત કરી ભીમને મારી નાખવાની યુક્તિ રચી.

એક વાર એક શુભ પર્વણી ઉપર ગંગાજીના કિનારે પ્રમાણકોટિ તીર્થ આગળ ગંગાસ્નાન કરવા જવાનું નક્કી કર્યું. બધા કૌરવો અને પાંડવ કુમારોને ત્યાં જવાની ગોઠવણ કરવામાં આવી.

ગંગાજીના કિનારે ઘાટ ઉપર તંબૂઓ ઠોકવામાં આવ્યા. બ્રાહ્મણોના ભોજન માટે વ્યવસ્થા કરવામાં આવી. ઊંચી જાતનાં મિષ્ટાન્નો અને મઘમઘતી રસોઈ રાંધાવા લાગી.

દગાબાજ દુર્યોધને મીઠાઈ, પકવાન વગેરેમાં છૂપી રીતે ઝેર મેળવાવ્યું. અને એ ઝેરી મીઠાઈ જુદી રખાવી.

જમવાનું હોય ત્યારે ભીમસેનનો જીવ ઝાલ્યો રહેતો નહિ. દુર્યોધન એ વાત સમજતો હતો તે છાનોમાનો એક ઓરડામાં ભીમ દેખે એમ ગયો, ને પેલી ઝેરી મીઠાઈ ખાવાનો ઢોંગ કરવા લાગ્યો.

નભીમસેને એને જોયો. ઝડપથી એ દુર્યોધન પાસે પહોંચી ગયો. દુર્યોધને ખોટીખોટી ના કહી, પણ ભીમસેન દુર્યોધનને ગાંઠે એવો ઓછો જ હતો? ચપાચપ પેલી ઝેરી મીઠાઈ એણે પેટમાં પધરાવી દીધી ! દુષ્ટ દુર્યોધનનું હૈયું હસી રહ્યું. મહામહેનતે મોં ઉપરનો મલકાટ છુપાવી શક્યો.

જમ્યા બાદ બધા આરામ લેવાને માટે આડા પડ્યા. એ તકનો લાભ લઈ દુર્યોધને ભીમસેનને ઢંઢોળી જોયો. ભીમસેનના શરીરમાં ઝેરની અસર વ્યાપી ગઈ હતી. એ લીલોછમ જેવો બની ગયો હતો . એને અત્યારે સાનભાન નહોતું.

પોતાના ભાઈઓની મદદ લઈ સૂકાં પાંદડાં ને વેલા આજુબાજુ પાથરી ભીમને કચસ્કચાવીને બાંધ્યો. અને કોઈ ન જુએ એમ નદીના વહેતા જળમાં પધરાવી દીધો !

“હાશ !”કરી કૌરવો ગુપચુપ સૂઈ ગયા.

સાંજ પડી અને બધા જાગ્યા. હસ્તિનાપુર જવાનો વખત થયો. ભીમસેનની શોધાશોધ ચાલી રહી.પણ ભીમસેન ક્યાં હતો કે જડે ! આખરે એ આગળ ગયો હશે, એમમન વાળી બધા હસ્તિનાપુર ચાલ્યા ગયા.

ભીમ તો ત્યાં પણ નહોતો ! ચારે બાજુ તપાસ કરી જોઈ પણ ભીમસેનની ભાળ ન મળી. કુંતીને બહુ ચટપટી થઈ. તેમણે વિદુરને બોલાવ્યા. વિદુરજીએ આશ્વાસન સ્સ્પ્યું કે ભીમસેન એવો બળવાન છે કે એને કશું થવાનું નથી. જ્યાં હશે ત્યાંથી સહીસલામત આવી પહોંચશે.

ભીમસેનનું શું થયું તે આપણે હવે જોઈએ. નદીના જોરથી વહેતા પ્રવાહમાં ભીમસેન તણાતો તણાતો બહુ દૂર નીકળી ગયો. એનું શરીર અસાધારણ બળવાન અને નીરોગી હતું. ખૂબ કસરત કરી એણે શરીરનો બાંધો એવો મજબૂત બનાવ્યો હતો કે આટલું બધું ઝેર એના પેટમાં ગયું છતાં એ મરી ન ગયો, ઊલટું ગંગાજીનાં શીતળ પાણીમાં લાંબો વખત લગી રહેવાથી એને ટાઢક વળી, અને ભાનમાં આવ્યો.

સહેજસાજ ભાનમાં આવતાં જ પોતે નદીમાં ઘસડાય છે, તેનું એને ભાન થયું. લથડિયું ખાતો કિનારા તરફ ગયો. ધીમેધીમે જમીન ઉપર આવીને ઊભો.

એ પ્રદેશ નાગ જાતિના લોકોનો હતો. નાગરાજ તે વેળા ગંગાને કિનારે કારણપ્રસંગે આવ્યો હતો. એણે ભીમની દુર્દશા જોઈ. એની કાંતિ ને અસાધારણ સુદૃઢ શરીર જોઈ એ કોઈ રાજવંશી માણસ હશે એમ તેને લાગ્યું. ભીમને પોતાને ત્યાં લઈ ગયો.

રાજમહેલમાં ભીમસેનની રૂડી રીતે સારવાર કરવામાં આવી. કુશળ રાજવૈદ્યોએ ભીમસેનને દવા આપી. એનું ઝેર ઉતારી નાખ્યું. જોતજોતામાં ભીમ પહેલાં જેવો સાજોતાજો બની ગયો !

નાગરાજના આગ્રહથી એ થોડાક દિવસ ત્યાં રોકાયો. નાગરાજને એક સુંદર કન્યા હતી. ભીમસેન જેવા બળવાન ને સ્વરૂપવાન રાજકુમારને જોઈ એ કન્યાને એની સાથે પરણવાનું મન થયું. ભીમસેનનાં લગ્ન નાગકન્યા સાથે ધામધૂમથી થયાં.

થોડાક દિવસ ત્યાં રોકાઈ નાગકન્યાની તથા પોતાના સસરાની વિદાય લઈ ભીમસેન પાછો ફર્યો, ને હસ્તિનાપુર ગયો.

ભીમને જીવતોજાગતો પાછો આવેલો જોઈ દુર્યોધનના તો છક્કા છૂટી ગયા. ભીમસેને કુંતીમાતાને અને ભાઈઓને દુર્યોધનની દુષ્ટતાની બધી વાત કરી. તુધિષ્ઠિર, વિદુર વગેરેએ કુટુંબક્લેશ ન વધે, માટે એ વાતને ત્યાં જ દાબી દેવડાવી. હવે પછી સંભાળ રાખવાનું નક્કી કર્યું.

પણ આ બનાવથી ભીમસેનના હૈયામાં કૌરવો પ્રત્યે હવે સાચેસાચી વેરની જ્વાળાઓ પ્રગટવા લાગી. કૌરવો તો પાંડવ ભાઈઓનો વિનાકારણ દ્વેષ કરતા હતા; પણ દુર્યોધને નીચતાની અવધિ કરી. ભીમને દગાબાજીથી કંગાલ મોતે મારવાનો તાગડો રચવાથી ભીમસેનને કૌરવો ઉપર જે ક્રોશ ઉપજ્યો, તે ખરી રીતે તો દુર્યોધનના પાપ-કર્મોનું ફળ હતું.

ધીમેધીમે એક પછી એક એવા બનાવો બનતા ગયા કે કૌરવો અને પાંડવો વચ્ચે વેરનાં બીજ ઊંડાં ને ઊંડાં રોપાતાં ગયાં.

*************************

RNS MB-SIX

કૂવામાં દડો

(પાના: 32-33)

(બાળકોનું મહાભારત/ભાગ પહેલો/રમણલાલ નાનાલાલ)

કૌરવ અને પાંડવ કુમારો એક વાર ગેડી દડા વતી રમસ્તા હતા. રમતાં રમતાં ભીમસેને દડાને એક ઘા એવા જોરથી માર્યો કે દડો ગબડતો ગબડતો પાદરની પેલી કોર આવેલા એક હવડ કૂવામાં જઈને પડ્યો.

બધા કુમારો ત્યાં પહોંચ્યા, ને દડો કાઢવા યત્ન કરવા લાગ્યા. પણ ખૂબ મહેનત કરવા છતાં દડો અંદરથી ન નીકળ્યો.

એટલામાં એક તેજસ્વી બ્રાહ્મણ ત્યાં થઈને જતો હતો. તેની નજરે આ બનાવ પડ્યો. એ કુમારોને ઠપકો આપી કહેવા લાગ્યો: “ભરતવંશના કુમારો હજે આટલી વિદ્યા નથી શીખ્યા? આટલો દડો શસ્ત્રવિદ્યાથી બહાર કાઢતાં આવડતો નથી?”

“ત્યારે મહારાજ, તમે જ કાઢી બતાવો જોઈએ !”

બ્રાહ્મણે ધનુષ હાથમાં લઈ બાણ ચડાવ્યું. તાકીને માર્યું. બરાબર દડા ઉપર ચોંટ્યું. બીજું બાણ માર્યું. તે પહેલા બાણના ઉપરના છેડે ચોંટ્યું. એમ એક પછી એક બાણો મારી ઉપરની જમીન લગી બાણ ઊંચે આવ્યાં, એટલે આસ્તે રહી એ બાણને ઊંચું કર્યું. બધાં બાણ સાથે દડો બહાર આવ્યો !

કુમારો આશ્ચર્યમાં ગરક બની ગયા. તેમણે બ્રાહ્મણને પ્રણામ કર્યાં અને પૂછ્યું: “મહારાજ, આપને વંદન કરીએ છીએ. આપ કોણ છો? ક્યાંથી આવો છો? આપની અમે શી સેવા કરીએ? ”

દ્રોણ હસીને બોલ્યા: “કુમારો , તમારે બીજું કાંઈ કરવાનું નથી. ભીષ્મને જઈને બધી વાત કહો. એટલે એ આપોઆપ તમને બધું સમજાવશે.”

કુમારો દોડ્યા ભીષ્મ પાસે. એમને બધી વાત કરી.

ભીષ્મ બહુ રાજી થયા તે બોલ્યા: “છોકરાઓ, તમે બહુ ભાગ્યશાળી છો. તમે ગુરુ દ્રોણનાં દર્શન કરી આવ્યા છો. ગુરુ દ્રોણ જેવા ધનુર્વેદના સમર્થ જાણકાર આજ ભારત વર્ષમાં બીજા કોઈ નથી. તમને શસ્ત્રવિદ્યા શીખવવા માટે એમને રોકવા હું બંદોબસ્ત કરું છું.”

****************************

 

 

 

 

 

Advertisements
વિશે

I am young man of 77+ years

Posted in miscellenous

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

વાચકગણ
  • 268,881 hits

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 286 other followers

તારીખીયું
ફેબ્રુવારી 2016
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« જાન્યુઆરી   માર્ચ »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
29  
સંગ્રહ
ઓનલાઈન મિત્રો
%d bloggers like this: