આત્મનિરીક્ષણની પળ

(1)આત્મનિરીક્ષણની પળ

(પાના: 7થી 9)

તર્પણ-2//આશા વીરેન્દ્ર//યજ્ઞ પ્રકાશન

 

રિચાર્ડ પહેલેથી જ શાંતિપ્રિય હતો. ઘોંઘાટ, બૂમાબૂમ એ બધું એને પસંદ નહોતું. જ્યારે પણ એનો દોસ્ત વિલી એને મંદિરમાં ચાલતી પ્રાર્થનામાં જોડાવાનો આગ્રહ કરતો ત્યારે એ કહેતો, ‘ના, ના, ત્યાં મારું કામ નહીં. વિલી, એવું નથી કે, મને ઈશ્વરમાં શ્રદ્ધા નથી પણ બધા એકબીજા સાથે સ્પર્ધામાં ઊતર્યા હોય એમ મોટે મોટે અવાજે બોલતા કે ગાતા હોય ત્યારે મને થાય છે કે, ઈશ્વર શું બહેરો છે?એના કરતાં હું એકાંતમાં, ઘરને ખૂણે બેસીને મનોમન એનું સ્મરણ કરી લઉં છું.’

એક વાર વિલીએ કહ્યું, ‘દોસ્ત, બીજું કંઈ નહીં તો મારે ખાતર તું એક વખત ચર્ચમાં જા. ભક્તો ભેગાં થઈને પ્રભુની ભક્તિમાં મસ્ત બનીને નાચતાં-ગાતાં હોય એ અનુભવ પણ કરવા જેવો છે.’

વિલીના વારંવારના આગ્રહને વશ થઈને રિચાર્ડ એક રવિવારની સવારે ચર્ચમાં પહોંચ્યો.નિયમિતપણે ચર્ચમાં જનારાં સૌ એકમેકને મળી રહ્યાં હતાં. રિચાર્ડ પોતાની જગ્યાએ બેસવા જતો હતો ત્યારે એનું ધ્યાન ગયું કે, એની આગલી હરોળમાં એક આઘેડ યુગલ પોતાના દીકરા સાથે બેઠું હતું.પાદરી એમને ઓળખતા હોય એવું લાગ્યું. તેઓ એમની નજીક ગયા એટલે માતા-પિતાએ ઊભાં થઈને એમનું અભિવાદન કર્યું. પછી માતા આંખમાં આંસુ સાથે કહેવા લાગી, ‘ફાધર, અમારા વતી જીસસને પ્રાર્થના કરજો કે, અમારા દીકરાને વધુ નહીં તો પોતાનાં કામ એ જાતે કરી શકે એટલી સમજ આપે.’

પિતાએ પણ ભાવુક થઈને કહ્યું, ‘ફાધર, ભવિષ્યનો વિચાર કરીને ડર લાગે છે કે, કાલે ઊઠીને અમે નહીં હોઈએ તો આ છોકરાનું શું થશે?’

રિચાર્ડે ધ્યાનપૂર્વક જોયું તો એને સમજાયું કે, છોકરો મંદબુદ્ધિધરાવતો હતો. એના માતા-પિતા અને ફાધર વચ્ચે ચાલી રહેલી વાત સાથે એને કશી લેવા-દેવા નહોતી. એ ઘડીકમાં માથું ખંજવાળતો તો વળી ક્યારેક મોંમાં આંગળા નાખતો.એના મોંમાંથી પડી રહેલી લાળ એની મા વારંવાર રૂમાલથી સાફ કરતી હતી. ફાધરે સ્નેહથી છોકરાને માથે હાથ ફેરવતાં કહ્યું,

‘મિસિસ અને મિસ્ટર જોન, પ્રભુએ કોઈ ચોક્કસ ઉદ્દેશથી તમારા પુત્રને આ પૃથ્વી પર મોકલ્યો છે. આજે ભલે ન સમજાતું હોય પણ એક દિવસ આપણને સૌને ખબર પડશે કે એનો ઉદ્દેશ શું છે.’છોકરાનો હાથ પોતાના હાથમાં લઈ એમણે કહ્યું, ‘ગૉડ બ્લેસ યુ માય સન !’

પાદરીનો વહેવાર ખૂબ માયાળુ હતો. એમણે પોતાની જગ્યાએ જઈને સૌને વાજિંત્રોના સથવારે એક સાથે પ્રાર્થનામાં જોડાવાની સૂચના આપી. રિચાર્ડને થયું, ભલે આટલા બધા લોકો સાથે ગાતાં હોય પણ આ સમૂહગાનમાં સંવાદિતા અને મધુરતા તો છે જ, એનો ઈન્કાર થઈ શકે એમ નથી.

ધીમે ધીમે સમૂહગાને ગતિ પકડી એટલે પાદરીએ ઈશારો કરીને બધાને તાળી પાડીને તાલ આપવાનું કહ્યું. રિચાર્ડે જોયું કે, પેલો છોકરો પન વચ્ચે વચ્ચે ગમે ત્યારે એક-બે તાળીઓ પાડી લેતો હતો. થોડીવાર થઈ ત્યાં એણે ભાંગી-તૂટી ભાષામાં પોતાની માને કહ્યું,

‘મ…મ… મારે ઊભા થઈને તાળી પાડવી છે. મ… મ… મને ઊભો કરો.’

માએ સમજાવવાની કોશિશ કરીકે, ‘બેટા વાંધો નહીં. તું તારે બેઠો બેઠો તાળી પાડ. તારે ઊભા થવાની જરૂર નથી.’પણ છોકરો જીદ કરતો હતો, ‘મારે ઊભા થવું જ છે.’ અંતે એક બાજુથી માએ અને બીજી બાજુથી બાપે એને પકડીને ઊભો કર્યો ત્યારે રિચાર્ડે જોયું કે, મંદબુદ્ધિ હોવાની સાથોસાથ એ અપંગ પણ હતો. એને સ્થિર ઊભા રહેવામાં ઘણી મુશ્કેલી પડતી હતી. છતાં એને તાળીઓ પાડવાથી મળતો આનંદ એના ચહેરા પર સ્પષ્ટ દેખાતો હતો.

જેવું તાળીઓ પાડી રહેલાં ભક્તોનું ધ્યાન આ કિશોર તરફ ગયું એવાં સૌ એની તરફ જોઈને તાળી પાડીને એનો ઉત્સાહ વધારવા લાગ્યાં. આ જોઈને છોકરો ખુશ થઈને હસતો હતો. એનાં મા-બાપની આંસુ ભરેલી આભારવશ નજર એકાએક ચહેરા પર ફરી વળી. પાદરી પણ માઈક પરથી બોલ્યા, ‘વેરી ગુડ, યંગ બૉય, ક્લેપ, ક્લેપ.’જોતજોતામાં આખુંય ચર્ચ તાળીઓના ગડગડાટ થી ગુંજી ઊઠ્યું.

એ પળે રિચાર્ડને એવું લાગ્યું કે, અહીં હાજર સૌ કોઈ જાણે એક થઈ ગયાં છે. કોઈનું અલગ અસ્તિત્વ નથી. બધા પ્રભુમય થઈ ગયાં છે. ત્યારબાદ જ્યારે વિલી મળ્યો ત્યારે રિચાર્ડે કહ્યું, ‘તારો ખૂબ આભાર, દોસ્ત !’

‘શા માટે?’

‘મારી માન્યતા બદલવા માટે. તારા આગ્રહથી હું ચર્ચમાં ગયો અને પ્રાર્થનામાં જોડાયો. એ મારા જીવનમાં આવેલી એક અદ્ ભુત પળ હતી. એ ક્ષણમાં બધું જ ઓગળવા લાગેલું—મારા પૂર્વગ્રહો, મારી માન્યતા, મારો અહમ્, મારી અંદર રહેલી કઠોરતા, અસહિષ્ણુતા, નકારાત્મક્તા—બધુંજ.’

‘મને ખૂબ જ આનંદ થયો આ જાણીને. હવે મને એ કહે કે, એ સમયે તારા મનમાં શું વિચારો ચાલતા હતા?’

‘સાચું કહું તો મને નોકરીમાં પ્રમોશન મળે, હું લેટેસ્ટ મોડેલનો સેલફોન લઈ શકું, મારાં બાળકો જીવનમાં ખૂબ પ્રગતિ ક્રે—એવી કંઈ કેટલીય ઈચ્છાઓ લઈને હું ચર્ચમાં પ્રવેશ્યો હતો.’

‘પછી?’ વિલીએ જિજ્ઞાસાથી પૂછ્યું.

‘આનંદથી તાળીઓ પાડતા પેલા અબુધ છોકરાને જોઈને મારી જાણ બહાર મારી આંખોમાંથી ટપ ટપ આંસુ સરવા લાગ્યાં.એક એક આંસુના ટીપા સાથે હું પેલા બાળકના જીવનના કલ્યાણની પ્રાર્થના મનોમન કરતો રહ્યો. ‘મને વિચાર આવ્યો કે, કેટ-કેટલું મળવા છતાં આપણે ધરાતા નથી અને આ માસૂમ બાળક ? એ તો પ્રાર્થના વખતે તાળીઓ પાડવા જેવી ક્ષુલ્લક લાગતી વાતમાંથી પણ ખુશી મેળવી લે છે.’

‘તને ચર્ચમાં જવાની સલાહ ભલે મેં આપી હોય પણ તેં પ્રથમ પ્રયાસમાં જ મરજીવાની માફક ડૂબકી મારીને મોતી શોધી લીધું દોસ્ત !’વિલીએ રિચાર્ડનો ખભો થાબડતાં કહ્યું.

‘હા, તે દિવસે મને સમજાયું કે, જીવન આનંદ અને પ્રસન્નતાથી ભરપૂર છે—જો એ આનંદને શોધતાં આવડે તો !’

(બોરિલ કુંજાવુની ફ્રેંચ વાર્તાને આધારે)

Advertisements
વિશે

I am young man of 77+ years

Tagged with:
Posted in miscellenous

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

વાચકગણ
  • 268,770 hits

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 285 other followers

તારીખીયું
જાન્યુઆરી 2015
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« ડીસેમ્બર   ફેબ્રુવારી »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
સંગ્રહ
ઓનલાઈન મિત્રો
%d bloggers like this: