કોથમીર નાં વડાં/હરિશ્ચંદ્ર

logo-downloadકોથમીર નાં વડાં

[વીણેલાં ફૂલ/હરિશ્ચંદ્ર/યજ્ઞપ્રકાશન]

(ગુચ્છ:4/પાના: 81થી 83)

 

પ્રાધ્યાપક સાહેબ પેન્ટ-શર્ટ પહેરી ટાઈ બાંધી રહ્યા હતા, ત્યાં પત્નીએ આવી પૂછ્યું,’આજે સવારમાં સવારી ક્યાં ચાલી?’

‘કેમ, કોલેજમાં જવું નહીં પડે?’

‘અરે, પણ આજે તો રવિવાર છે, કોલેજમાં છુટ્ટી !’

‘હત્તારીને ! રવિવાર તો મને યાદ ન આવ્યો.’

‘ધન્ય છે તમારા ભૂલકણાપણાને. કાંઈ નહીં, હવે સજી-ધજીને તૈયાર થયા જ છો, તો લો આ થેલી અને શાક-માર્કેટમાં જઈને કોથમીર, લીંબુ અને બટાટા લઈ આવો. આજે તમને સરસ મજાનાં કોથમીરનાં વડાં ખવડાવું !’

‘એક્સલેન્ટ આઈડિયા ! લાવ, મારો કોટ.’

‘અરે, માર્કેટમાં જવું તેમાં કોટની શી જરૂર છે?’

‘જટા વિના જોગી નહીં ને કોટ વિના પ્રાધ્યાપક નહીં.’કહી પ્રાધ્યાપકે કોટ ચઢાવ્યો અને જવા નીકળ્યા. ત્યાં તો પત્નીએ આવીને એમને વાંસે ધબ્બો માર્યો.

‘આમ નાના છોકરાની જેમ વાંસે ધબ્બો કેમ માર્યો?’

‘એ તો કાંઈ નહીં.જરીક ધૂળ ઉડાડી’—કહી પત્ની એકદમ હસતાં હતાં.

‘કેમ, આમાં વળી હસવાનું શું?’

‘એ તો એક ગમ્મત……તમે કોથમીર લઈને આવો, પછી કહીશ.’

પ્રાધ્યાપક દાદરે પહોંચ્યા. ત્યાં ફરી બૂમ સંભળાઈ, ‘પૈસાનું પાકીટ લીધું કે?’

‘ઠીક યાદ કર્યું. લાવ, મુંબઈમાં તો પતિ કામે જાય, ત્યારે પત્ની પૂછે, પેરૂચા પાપા લીધા કે?’

‘એ વળી શું?’

‘પે એટલે પેન, રૂ એટલે રૂમાલ, ચા એટલે ચાવી, પા એટલે લોકલ ટ્રેનનો પાસ અને બીજો પા એટલે પૈસાનું પાકીટ. પેરૂચાપાપા !’

‘ઠીક, ઠીક ! લો આ પાકીટ. અને કોથમીર, લીંબુ, બટાટા લઈ આવો. કો…લીં…બ….’રહેશે કે યાદ? કે લખી દઉં?તમે કોથમીર લાવવાનું હંમેશાં ભૂલી જાવ છો.’

‘નહીં, નહીં. ત્રણ જ વસ્તુ તો છે.’અને પ્રાધ્યાપક કો…લીં…બ…. કો….લીં….બ… ગોખતા-ગોખતા નીકળ્યા.

રસ્તામાં પ્રાધ્યાપક આઠવલે મળ્યા. ‘કાં, સવારના પહોરમાં ક્યાં?’

‘એ તો જરીક શાક-માર્કેટમાં.’

‘અરે, એ તો મોટી ગમ્મત છે. હું તૈયાર થયો કોલેજ જવા. ત્યાં પત્નીએ યાદ કરાવ્યું કે આજે તો રવિવાર છે… ’અને બંને ખૂબ હસ્યા. પછી છૂટા પડ્યા. પણ આઠવલે હજી પાંચ-સાત ડગલાં ગયાં હશે, ત્યાં પાછા ફરી કહે, સાહેબ, માર્કેટમાંથી કોથમીર લઈ જવાનું નહીં ભૂલતા.

‘ના, ના, મને યાદ છે.’—અને ફરી કો…લીં…બ…કો….લીં….બ…. ગોખતાં-ગોખતાંપ્રાધ્યાપક આગળ વધ્યા. માર્કેટમાં પહોંચ્યા, ત્યાં એક માજી વિદ્યાર્થી મળ્યો. ‘નમસ્કાર સર !’મને ઓળખ્યો?’

‘હા, હા, તું તો….શું તારું નામ?’

‘હું વિનોદ વ્યાસ. તમારો વિદ્યાર્થી.’

‘હા… હા…. કેમ ચાલે છે?’

‘તમારા આશીર્વાદથી સરસ… કેમ શાક લેવા નીકળ્યા?’

‘હા, આજે રવિવાર છે ને !’

‘સર, હમણાં કાંઈ લખવાનું ચાલે છે કે?’

‘હા, હા, એક પુસ્તક લખું છું—સ્મરણશક્તિ વધારવાનો ઉપાય.’

‘સરસ, સાહેબ ! તમારો મનગમતો ખાસ વિષય.’

‘હા, સ્મરણ્શક્તિ તાજી હશે, તો જ ઈતિહાસ યાદ રહેશે, વિજ્ઞાનની શોધો યાદ રહેશે, ભણેલું ભુલાશે નહીં,જીવનમાં…’

‘સર…સર… હું જરા જલદીમાં છું. તમારે પણ શાકભાજી…’

‘હા, હા… કો…લીં…બ…’

પ્રાધ્યાપક આગળ વધ્યા. ત્યાં વિદ્યાર્થીએ પાછા ફરીને કહ્યું, ‘સાહેબ, કોથમીર લઈ જવાનું ભૂલતા નહીં.’

‘હા, હા…એ કેમ ભુલાય? અને પછી માર્કેટમાં જઈને એમણે પહેલવહેલી કોથમીર લઈ લીધી. ચાર મોટા ઝૂડા લીધા. પછી લીંબુ ને બટાટા. બસ, ત્રણ જ વસ્તુ લેવાની હતી ને !ફરી થેલીમાં જોઈ ખાતરી કરી લીધી, અને નિશ્ચિંત મને પાછા ફર્યા.’

ત્યાં એક અજાણ્યા માણસે એમને નમસ્કાર કર્યા, ‘કેમ, ખરીદી થઈ ગઈ?’

‘હા…હા…થઈ.’

‘કોથમીર લીધી ને?’

‘હા, લીધીને !’પ્રાધ્યાપકે થેલી ઉઘાડી તેને કોથમીર બતાવી. ત્યાં એકદમ એમના ચિત્તમાં ઝબકારો થયો, આને ક્યાંથી ખબર કે મારે કોથમીર લેવાની છે? પેલા વિદ્યાર્થીએ અને આઠવલેએ પણ ખાસ કોથમીર યાદ કરાવેલી ! આજે કાંઈ કોથમીરનો તહેવાર છે?એમણે પેલા માણસને જ પૂછ્યું, ‘મારે કોથમીર લેવાની છે, તેની તમને ક્યાંથી ખબર?’

પેલો માણસ હસતાં-હસતાં બોલ્યો, ‘સાહેબ, તમારા વાંસે કોટ ઉપર એક કાગળ ચીટકાવેલો છે, તેમાં લખ્યું છે—આમને કોથમીર લેવાનું યાદ અપાવશો.’

હવે દરેક જણ કોથમીર લેવાનું કેમ કહે છે, તેનું રહસ્ય ખૂલ્યું. પત્નીએ તો ખરી કરી ! એમણે હાથ પાછળ લઈ કાગળ કાઢવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ હાથ ન પહોંચ્યો. એટલે કાગળ ઉપર થેલી વાંસે લટકાવી થોડું ચાલ્યા. ત્યાં એક પીપળાનું ઝાડ આવ્યું. સરસ ઓટલી હતી. ત્યાં થેલી મૂકીને પ્રાધ્યાપકે કોટ ઉતાર્યો અને કાગળ કાઢ્યો. પત્નીના જ અક્ષર. હવે ધ્યાનમાં આવ્યું કે પત્નીએ વાંસે ધબ્બો કેમ મારેલો અને કોથમીર લઈ આવું પછી એ શી ગમ્મત કહેવાની છે.

પ્રાધ્યાપકને થોડો વિનોદ પણ થયો અને થોડો ગુસ્સો પણ આવ્યો. ફરી કોટ પહેરી ઘર તરફ ઊપડ્યા. ઘરે પહોંચી પેલો કાગળ બતાવી બોલ્યા, ‘આ તે ઠઠ્ઠા-મશ્કરી કરવાની રીત છે ? ઘરમાં ઠીક છે, પણ ભર બજારમાં મારી ઈજ્જત લીધી !’

શ્રીમતીજી આંખો નચાવતાં બોલ્યાં, ‘સોરી, પ્રાધ્યાપક સાહેબ ! પણ આજે તો બે ઘડી ગમ્મત થઈ…. હવે જુઓ ને. હું કેવાં સરસ મજાનાં કોથમીરનાં વડાં કરીને ખવડાવું છું તે ! લાવો, શાકભાજીની થેલી !’

અરે, પણ થેલી ક્યાં? ‘તમે થેલી ક્યાં મૂકી આવ્યા?’

‘થેલી?’પ્રાધ્યાપક ચમક્યા. થેલી ક્યાં મુકાઈ ગઈ?…. પીપળાના ઝાડ નીચે કોટ કાઢ્યો ત્યારે ઓટલી પર મૂકેલી. ત્યાં જ રહી ગઈ લાગે છે !

 

 

Advertisements
વિશે

I am young man of 77+ years

Tagged with:
Posted in miscellenous
One comment on “કોથમીર નાં વડાં/હરિશ્ચંદ્ર
  1. Vimala Gohil કહે છે:

    કોથમીર નાં સ્વાદિષ્ઠ વડાં ખવડાવવા બદલ મીઠો આભાર….

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

વાચકગણ
  • 257,006 hits

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 289 other followers

તાજા લેખો
તારીખીયું
ડિસેમ્બર 2014
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« નવેમ્બર   જાન્યુઆરી »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
સંગ્રહ
ઓનલાઈન મિત્રો
%d bloggers like this: