એક સમી સાંજ//ડૉ.પ્રફુલ શાહ– સાવરકુંડલા

 

 [ નોંધ: મારા વડીલ મોટાભાઈ તુલ્ય ડૉ.પ્રફુલ શાહ સાવરકુંડલા મુકામે ધૂણી ધખાવીને બેઠાછે, તેમના –હવે પ્રકાશિત થનારા પુસ્તકનું એક પ્રકરણ અહીં રજૂ કરતા હર્ષ અને આનંદની લાગણી અનુભવું છું.

–ગોપાલ ]                 

                                                               એક સમી સાંજ

સાંજનો સમય, સૂર્યાસ્ત થવાની તૈયારી, દવાખાનું દર્દીઓથી ભરચક,ત્યાં એક વીસેક વર્ષનો લઘરવઘર યુવાનાઅવીને બે હાથ જોડીને કરગરવા લાગ્યો, હું એને સારી રીતે  ઓળખું. મોહન એનું નામ.સા’બ બધું કામ મેલીને ઝટ મારી હારે હીંડો.મારા બાપુને વહમું લાગે છે. સા’બ ચાંપ રાખો.આપણે નહીં પૂગીએ તો? જુવાનની આંખમાં  વેદનાના આંસુ વહેતા હતાં. તે સમયે રીક્ષા ન હતી. ઘોડાગાડીમાંબેસી અમે વાઘરીવાસમાં ગયા. બહુ વાર ન લાગી.

      કૂબામાં રહેતા માનવી, નીચા નમીને અંદર ગયા. કૂબામાં નજર કરી તો ચારે બાજુ કારમી ગરીબી, તૂટેલ ખાટલીમાં બાપનો અચેતન દેહ પડેલો છે, પત્નીના ખોળામાં તેમનુંમાથું છે, પત્નીની આંખમાંથી દડદડ આંસુ પતિના કપાળ પર પડે છે.મુખ પર પારાવાર વ્યગ્રતા , ખાટલાની ચારે બાજુ આભને ટેકો દે તેવા અને પાણીમાં તાપણું કરે તેવા જુવાનજોધ ચાર દિકરા એકી નજરે  નીચું જોઈ બાપાની સામે જોઈ રહ્યા છે. સૌની આંખો ભીની.

            ઘરમાં ડૉક્ટરને બેસારવા ખુરસી તો ક્યાંથી હોય?લોટનો ડબ્બો લાવવા કહ્યું, તેના પર ગોદડા જેવું નાખીને મને બેસવાનું કરી આપ્યું. બાપાને તપાસ્યા. હ્રદય મંદ પડી ગયેલું, હાથપગની નાડી ન આવે, લોહીનું દબાણ માપી ન શકાય તેટલું નીચું. સૌને પરિસ્થિતિની જાણ કરી કે હવે ઈન્જેક્શનો આપવા વ્યર્થ છે.  માડીને મારામાં અતૂટ વિશ્વાસ.માડી બે હાથ જોડે છે, ‘સા’બ, કાંઇક કરો, તમારા હાથે જશ છે, એમને સારું થઈ જશે.’માડી અને છોકરાઓને રાજી રાખવા કોરામીન અને શક્તિના બે ઈંજેક્શન આપ્યા. છોકરાઓને પણ મારામાં ભરોસો. પરંતુ આ સ્થિતિમાં આશ્વાસનઆપવા સિવાય  હું બીજું કાંઈ કરી શકું તેમ ન હતો. માડી મારી સામે અનિમેષ નજરે જોઈ રહેલાં, જેમાં કરુણા, શ્રદ્ધા, ભક્તિ બધું ભરેલું હતું.હું આ દૃશ્ય જોઈ હલી ઉઠ્યો.

            બહાર બોલાવી દિકરાઓને સાચી સમજ આપી. આશ્વાસન આપી દવાખાને આવી કામે લાગ્યો. મન કેમે કરી કામમાં પરોવાય નહીં, રાતનાં સૂતાં સૂતાં વિચારતો હતો કે આવા ભોળા હ્રદયનાં માનવીઓ કેવા નિર્મળ હોય છે? આશ્ચર્ય વચ્ચે બીજે દિવસે સવારના તેના દિકરા મોહનને શાક માર્કેટ તરફ જતો જોયો, તે મારી પાસે જ આવતો હતો, મારી પાસે આવી હસુ હસુ થતાં કહે, ‘સા’બ, તમારા પ્રતાપેબાપાને સારું છે. અત્યારે બેઠા બેઠા બીડી પીએ છે.’

            હું વિચારું છું કે મેં કોઈ ચમત્કાર કર્યો ન હતો. ફક્ત તેમને રાજી રાખવા ઈંજેક્શન આપ્યા હતા. અને માનતો હતો કે બાપાનું પ્રાણપંખેરું એક બે કલાકમાં ઊડી ગયું હશે. માડી તથા દિકરાઓની મારા પ્રત્યેની લાગણી અને ઈશ્વરપ્રત્યેની શ્રદ્ધા તથા ભક્તિએ બાપાને સજીવન કર્યા.

            શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસનો વિજય થયો હતો.

====================================================  

વિશે

I am young man of 77+ years

Tagged with:
Posted in miscellenous

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

વાચકગણ
  • 522,823 hits

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 275 other followers

તારીખીયું
નવેમ્બર 2013
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  
સંગ્રહ
ઓનલાઈન મિત્રો
%d bloggers like this: