સ્પંદન/”સુરંગી”

સ્પંદન/”સુરંગી”

ડોન કલાર્ક નામના લેખકે આલેખેલો એક નાનકડો પ્રસંગ વાંચવામાં આવ્યો. વાંચતાં વાંચતાં હૃદય રણઝણી ઊઠ્યું અને આંખોના ખૂણા ભીંજાઇ ગયા. આજે એ અનુભૂતિ તમારી સાથે વહેંચવી છે.
ભાઇ મારા દિલદાર છે. આ વખતે એમણે મને નાતાલની ભેટ તરીકે કાર આપી !મારે તો જલ્સા પડી ગયા ! અને એજ દિવસે ગાડી લઇને જ ઑફિસે ગયો.સાંજે હું ઑફિસમાંથી બહાર આવી મારી કાર તરફ જતો હતો ત્યાં મેં જોયું તો એક ‘ટપોરી’ જેવો નાનકડો છોકરો ગાડીને હાથ ફેરવી રહ્યો હતો, જાણે વહાલપૂર્વક પંપાળતો હોય તેમ…. મને ગાડી પાસે આવેલો જોઇ એણે પૂછ્યું: ”તમારી છે આ ગાડી?” ” હા, દોસ્ત ! મારા ભાઇએ નાતાલની ભેટ આપી છે.” આ સાંભળી પેલો ‘ટપોરી’ તો જાણે ઊછળી પડ્યો. પછે કહે, “એટલે આ આખી ને આખી ગાડી—નવી નક્કોર—તમારા ભાઇએ તમને એમ ને એમ આપી દીધી-સાવ મફત ?! ખરું કહેવાય!” પછી એ સહેજ ખમચાતાં—ખમચાતાં બોલ્યો, “હું ઇચ્છું કે….” આગળ એ શું બોલવાનો હતો એનો મને ખ્યાલ આવી ગયો. એ એવું જ કહેત કે હે ભગવાન, મારે પણ આવો એક ભાઇ હોય તો…… પણ ત્યાં એ છોકરો એ આગળ જે બોલ્યો તે સાંભળી હું ચકિત થઇ ગયો, દ્રવી પણ ગયો….
એણે કહ્યું, “હું ઇચ્છું કે હું પણ તમારા ભાઇ જેવો બની શકું !”ને આશ્ચર્યથી એ છોકરાની સામે તાકી રહ્યો. પછી કોણ જાણે કેમ, + અનાયાસ મારાથી બોલી પડાયું: ” ચાલ, આંટો મારવા આવવું છે, ગાડીમાં ?”
છોકરો પહેલાં તો સહેજ ખચકાયો, પણ પછી એકદમ તૈયાર થઇ ગયો ને બેસી ગયોમારી બાજુમાં, ખુશી…ખુશી… ગાડી થોડેક આગળ ગઇ હશે ત્યાં એ છોકરો કહે:
“ભાઇસાહેબ, ગાડી જરીક આગળથી લેશો?”
મને થયું, છોકરાને સોટ્ટા પાડવા લાગે છે. અડોશપડોશમાં બીજાને બતાવવું લાગે છે કે પોતે કેવી મસ્ત નવી કારમાં બેઠો છે ! ગાડી સહેજજ આગળ ગઇ એટલે એ બોલ્યો:
“પે…લું પગથિયાંવાળું ઘર છેને, તેની પાસે લઇ લેશો જરા? બ…સ એ …સહેજ રોકશો, પ્લીઝ….” ગાડી અટકી તેવો જ એ તો પગથિયાં ચઢતોકને ઝપાટાબંધ ઘરની અંદર દોડી ગયો…. ગયો અને બીજી મિનિટે એ બહાર આવતો દેખાયો, પણ આ વખતે એ દોડતો નહોતો આવતો, એણે એના નાનાભાઇને તેડેલો હતો,અપંગ નાનાભાઇને…
એણે હળવેકથી એ નાજુક બાળકને ઘરને પહેલે પગથિયે બેસાડ્યો, પછી મારી કાર તરફ આંગળી કરીને કહે: ”જો ! મેં તને હમણાં કહ્યું ને તેજ આ ગાડી. આમના ભાઇએ એમને નાતાલની ભેટમાં સાવ મફત આપી દીધી.”
પછે એને માથે હાથ ફેરવતાં-ફેરવતાં કહે: ” જોજે, હું પણ એક દિવસ તને આવી જ ગાડી ભેટ આપીશ ! પછે એ ગાડીમાં બેસી આખા બજારમાં ફરજે ને એ બધી જ વસ્તુઓ જોજે જેને વિષે હું તને રોજ કહ્યા કરું છું—“
આ દૃશ્યે મને એટલો તો હચમચાવી મૂક્યો કે બીજી જ સેકંડે હું ગાડીમાંથી બહાર નીકળ્યો, પેલા નાજુક બાળકને હળવેથી તેડી લઇ મારી બાજુની સીટ પર બેસાડી દીધો ને પછી મોટા ભાઇને કહ્યું: ‘એને બરાબર પકડીને બેસી જા.’
ને મેં ગાડી ઉપાડી…..
પેલા બે છોકરાની આંખોમાં ઉલ્લાસ –અચંબો તો એવો છલકાય, એવા છલકાય….
નાતાલની એ સાંજ મારે માટે અણમોલ સંભારણું બની રહી…. ખૂબ ફર્યા….., ખૂબ મોજ કરી, ખૂબ ખાધું—પીધું…
બન્ને બાળકોનાં નેત્રોમાં સંતોષના ચમકારાએ મારી નાતાલ વસૂલ કરી દીધી.
ને ત્યારે મને ઇસુની પેલી વાણીમાં રહેલું સત્ય બરોબર સમજાયું
’જે મઝા આપવામાં છે તે બીજા કશાયમાં નથી.’
[સૌજન્ય: ફિલિંગ્સ : ‘બાલમૂર્તિ ‘માંથી સાભાર]

વિશે

I am young man of 77+ years

Posted in miscellenous

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

વાચકગણ
  • 535,840 hits

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 275 other followers

તારીખીયું
ફેબ્રુવારી 2012
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
272829  
સંગ્રહ
ઓનલાઈન મિત્રો
%d bloggers like this: