(3)ભજન કરે તે જીતે

 વજન કરે તે હારે રે મનવા !

 ભજન કરે તે જીતે.

તુલસીદલથી તોલ કરો તે

 બને પવન– પરપોટો,

અને હિમાલય મૂકો હેમનો તો મેરુથી મોટો.

 આ ભારે હળવા હરિવરને મૂલવવા શી રીતે?

રે મનવા ભજન કરે તે જીતે.

એક ઘડી તને માંડ મળી છે આ જીવતરને ઘાટે,

 સાચ-ખોટનાં ખાતાં પાડી એમાં તું નહિ ખાટે :

 સ્હેલીશ તું સાગરમોજે કે પડ્યો રહીશ પછીતે ?

 રે મનવા, ભજન કરે તે જીતે આવ,

હવે તારા ગજ મૂકી, વજન મૂકીને વરવાં,

નવલખ તારા નીચે બેઠો ક્યા ત્રાજવડે તર ?

ચૌદ ભુવનનો સ્વામી આવે ચપટી ધૂળની પ્રીતે

 રે મનવા, ભજન કરે તે જીતે ========================================

 (4)આવો હો જીવણ આમના

 અમે રે સૂકું રૂનું પૂમડું,

 તમે અત્તર રંગીલા રસદાર,

તરબોળી દ્યોને તારેતારને,

વીંધો અમને વ્હાલા, આરંપાર

આવો રે આવો જીવણ આમના.

અમે રે સૂના ઘરનું જાળિયું,

 તમે તાતા તેજના અવતાર;

ભેદીને ભીડેલા ભોગળ—આગળા

ભરો લખ લખ અદીઠા અંબાર;

આવો રે આવો હો જીવણ આમના.

અમે રે ઊધઇ—ખાધું ઇંધણું

તમે ધગધગ ધૂણીના અંગાર;

 પડેપડ પ્રજાળો વ્હાલા વેગથી,

આપો અમને અગનના શણગાર;

આવો રે આવો હો જીવણ આમના.